ลอว์สยาม ดอทคอม เตรียมสอบ 3 สนาม






หัวข้อ : ดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า ชี้ขาดความเห็นแย้งที่ 158/2553
หมวดหมู่ : ชี้ขาดความเห็นแย้ง เตรียมสอบอัยการฯ







คำชี้ขาดความเห็นแย้งฐานดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า


 ชี้ขาดความเห็นแย้งที่ 158/2553
ป.อ.ดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า (มาตรา 393)
ข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้เสียหายและผู้ต้องหาเป็นญาติกัน โดยผู้ต้องหาเป็นพี่สะใภ้ของผู้เสียหายและพักอาศัยอยู่บ้านคนละหลังกัน เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2552 เวลาประมาณ 19.00 น. ผู้เสียหายได้ออกจากบ้านพักไปทำธุระกลับมาที่บ้านเวลาประมาณ 19.30 น. และทราบจากบุตรสาวของผู้เสียหายว่าระหว่างที่ผู้เสียหายไม่อยู่บ้าน ผู้ต้องหาได้เข้ามาในบ้านของผู้เสียหายและขนเอาตู้ไม้จำนวน 3 หลัง ที่อยู่ในบ้านของผู้เสียหายออกไป ผู้เสียหายจึงโทรศัพท์ไปที่หมายเลข 081-9996xxx ซึ่งเป็นเบอร์โทรศัพท์มือถือของผู้ต้องหาเพื่อจะสอบถามว่าผู้ต้องหาขนตู้ไม้ดังกล่าวออกไปเพราะเหตุใดแต่ผู้ต้องหาไม่รับสาย ผู้เสียหายจึงส่งข้อความไปที่โทรศัพท์มือถือของผู้ต้องหาว่า “รู้ไหมข้อหาบุกรุกเป็นอย่างไร” ต่อมาวันที่ 15 พฤศจิกายน 2552 เวลาประมาณ 6.41 น. ก็มีข้อความถูกส่งจากโทรศัพท์มือถือของผู้ต้องหามาที่โทรศัพท์มือถือของผู้เสียหายว่า “ไม่รู้เพราะว่าบ้านหลังนี้เป็นชื่อกู รู้แต่โทษฉ้อโกงว่าติดคุกแน่” ผู้เสียหายจึงส่งข้อความตอบกลับไปว่า “แล้วพ่อมึงล่ะว่าตอนนี้อาศัยอยู่ที่ไหน” หลังจากนั้นเวลา 7.30 น.ของวันเดียวกันก็มีข้อความถูกส่งจากโทรศัพท์มือถือของผู้ต้องหามาที่โทรศัพท์มือถือของผู้เสียหายว่า “พ่อมึงก็โกง มึงก็โกง พ่อกูไม่เคยโกงใคร ไม่เคยใช้เงินพ่อแม่มึง” ผู้เสียหายจึงแจ้งความร้องทุกข์กับพนักงานสอบสวนให้ดำเนินคดีกับผู้ต้องหา
พนักงานสอบสวน เห็นควรสั่งฟ้องผู้ต้องหา
พนักงานอัยการ สั่งไม่ฟ้องผู้ต้องหาโดยเห็นว่า สาระสำคัญของการกระทำความผิดฐานดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า ต้องเป็นการกระทำซึ่งหน้า การส่งข้อความสั้น (SMS) แม้จะเป็นการส่งผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่แต่ผู้ส่งและผู้รับอยู่ต่างกันคนละสถานที่ ไม่ได้อยู่ซึ่งหน้ากัน การโต้ตอบแม้จะโต้ตอบกันจะว่าเป็นการกระทำซึ่งหน้าไม่ได้ และแม้ข้อความดูหมิ่นผู้เสียหายจะถูกส่งมาจากโทรศัพท์มือถือของผู้ต้องหา แต่ไม่มีพยานหลักฐานว่าผู้ต้องหาเป็นผู้ส่งข้อความดังกล่าว คดีมีพยานหลักฐานไม่พอฟ้อง
ผู้ว่าราชการจังหวัด มีความเห็นแย้งคำสั่งไม่ฟ้องผู้ต้องหา
อัยการสูงสุด พิจารณาแล้วเห็นว่า ความผิดฐานดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 393 ต้องเป็นการกระทำต่อหน้าผู้เสียหาย โดยผู้เสียหายจะต้องอยู่ในที่เกิดเหตุด้วย ถ้าผู้เสียหายไม่อยู่ในที่เกิดเหตุ ก็ไม่อาจเป็นดูหมิ่นซึ่งหน้าได้ การที่ผู้ต้องหาใช้โทรศัพท์มือถือของตนส่งข้อความว่า “พ่อมึงก็โกง มึงก็โกง พ่อกูไม่เคยโกงใคร ไม่เคยใช้เงินพ่อแม่มึง” เข้าโทรศัพท์มือถือของผู้เสียหาย แม้ข้อความดังกล่าวจะเป็นการดูหมิ่นผู้เสียหาย แต่ผู้ต้องหาไม่ได้กระทำต่อหน้าผู้เสียหาย หรือผู้เสียหายอยู่ในที่นั้น ทั้งข้อความที่ถูกส่งเข้าโทรศัพท์มือถือของผู้เสียหายดังกล่าว หากผู้เสียหายไม่เปิดดูก็จะไม่ทราบข้อความดูหมิ่นผู้เสียหายในทันที ตามพฤติการณ์ยังถือไม่ได้ว่าผู้ต้องหาดูหมิ่นผู้เสียหายซึ่งหน้า
จึงชี้ขาดไม่ฟ้องผู้ต้องหาฐานดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 393





ดูหมิ่นผู้อื่นซึ่งหน้า ชี้ขาดความเห็นแย้งที่ 158/2553 | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม


จำนวนผู้ชม : 2310 ครั้ง
ลงวันที่ 02/06/2014 19:26:58




ข้อมูลบทความ ในหมวดหมู่เดียวกัน



ผู้ใช้งานเข้าสู่ระบบ





เลือกประเภท:





[ร่วมสนับสนุนเว็บไซต์ เตรียมสอบ??]

ลืม Username/Password?

กรุณาเข้าระบบก่อนใช้งานทุกครั้ง


ค้นหากฎหมาย ทั่วโลก

เตรียมสอบเนติ วิแพ่ง อัพเดท

เตรียมสอบเนติ วิอาญา อัพเดท

ค้นหา ฎีกาเด่น 3 สนาม*

คำค้น :
ระบุ เช่น ละเมิด, หนี้, ทรัพย์ ,288

กลุ่มสังคมออนไลน์

       


ผู้ใช้งานในระบบ/สนับสนุน 21396 คน

Donations



ท่านสามารถร่วมสนับสนุนพัฒนาเว็บไซต์ LawSiamโดย Donate ผ่าน PayPal ได้ไม่จำกัด.
(Anyone can join or donate)