หน้าที่นำสืบหรือภาระพิสูจน์ กรณีละเมิด

ของครูบาอาจารย์ นายจ้าง หรือบุคคลอื่นซึ่งรับดูแลบุคคลผู้ไร้ความสามารถ

**************

มาตรา ๔๓๐  ครูบาอาจารย์ นายจ้าง หรือบุคคลอื่นซึ่งรับดูแลบุคคลผู้ไร้ความสามารถอยู่เป็นนิตย์ก็ดี ชั่วครั้งคราวก็ดี จำต้องรับผิดร่วมกับผู้ไร้ความสามารถใน การละเมิดซึ่งเขาได้กระทำลงในระหว่างที่อยู่ในความดูแลของตน ถ้าหากพิสูจน์ได้ว่าบุคคลนั้น ๆ มิได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควร

กรณีตามมาตรา ๔๓๐ นี้ เป็นบทมาตราขยายจากมาตรา ๔๒๙ คือเพิ่มบุคคลให้ร่วมรับผิดในการทำละเมิดของคนไร้ความสามารถ แต่ต่างกับมาตรา ๔๒๙ ตรงที่หน้าที่นำสืบหรือภาระพิสูจน์

 ตามมาตรา ๔๒๙ บิดามารดาหรือผู้อนุบาลต้องนำสืบว่าได้ระวังดูแลดีแล้ว ส่วนมาตรา ๔๓๐ หน้าที่นำสืบตกแก่ผู้เสียหาย เนื่องจากความเข้มข้นหรือหน้าที่ของบิดามารดาหรือผู้อนุบาลมีความใกล้ชิดและกฎหมายบังคับมากกว่าผู้ดูแลตามมาตรา ๔๓๐  ซึ่งห่างออกมาอีกชั้นหนึ่ง