การต่อสู้ว่า (ตั๋วเงิน) มีการคบคิดกันฉ้อฉล จะสู้คดีอย่างไร?

***************

การต่อสู้ว่ามีการคบคิดกันฉ้อฉล ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณา ความแพ่ง จำเลยต้องให้การต่อสู้เป็นประเด็นไว้ เพราะว่าเมื่อโจทก์เป็นผู้ทรงตั๋วเงิน จำเลยเป็นลูกหนี้แห่งตั๋วเงิน ปกติจำเลยต้องรับผิดตามตั๋วเงินนั้น ตามมาตรา ๙๐๐ เมื่อจำเลยอ้างตนเองว่าไม่ต้องรับผิดเพราะโจทก์ได้ตั๋วมาโดยคบคิดกันฉ้อฉล เมื่ออ้างว่าอย่างนี้ ก็ต้องให้การว่าโจทก์รับโอนตั๋วเงินมาโดยคบคิดกันฉ้อฉลอย่างไร ถ้าไม่ให้การถึงการคบคิดกันฉ้อฉลหรือว่าให้การถึงแต่ไม่ชัดแจ้ง ผลก็คือไม่มีประเด็นในเรื่องคบคิดกันฉ้อฉล ในเมื่อไม่มีประเด็นในเรื่องของการคบคิดกันฉ้อฉล ศาลย่อมงดสืบพยานและตัดสินใจให้โจทก์ชนะคดีไปได้เลย

คำพิพากษาฎีกาที่ ๕๒๒/๒๕๓๘ จำเลยสั่งจ่ายเช็คขีดคร่อมระบุชื่อโจทก์และ ขีดฆ่าคำว่าหรือผู้ถือออกถือได้ว่าจำเลยออกเช็คพิพาทโดยมีเจตนาชำระหนี้ให้แก่โจทก์ เท่านั้น โจทก์จึงเป็นผู้ทรงโดยชอบตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๙๐๔ จำเลยให้การว่า โจทก์และบุคคลอื่นได้โอนเช็คโดยการสมคบกันฉ้อฉลจำเลยก็ไม่ปรากฏว่า สมคบกันฉ้อฉลอย่างไร หรือหนี้ไม่ชอบด้วยกฎหมายอย่างไร ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง ไม่ก่อให้เกิดประเด็นข้อพิพาท แห่งคดี การที่ศาลงดสืบพยานโจทก์จำเลยและพิพากษาให้โจทก์ชนะคดีจึงชอบแล้ว

โดยสรุปแล้วคดีนี้จำเลยแพ้เพราะว่าคำให้การที่ไม่ชัดแจ้ง เป็นเรื่องของวิธีพิจารณา ไม่ใช่เรื่องของกฎหมายสารบัญญัติแต่อย่างใด  ถ้าดูในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๗ วรรคสอง จะเห็นว่าบัญญัติไว้ชัดเจนว่าให้จำเลย แสดงโดยชัดแจ้งในคำให้การว่าจำเลยรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้นหรือแต่บาง ส่วนรวมทั้งเหตุแห่งการนั้น ดังนั้นการจะต่อสู้ต้องให้การไว้โดยชัดเจน เช่นเดียวกับคำฟ้อง ต้องบรรยายให้ชัดแจ้งว่าฟ้องเรื่องอะไร มิฉะนั้นอาจเป็นฟ้องเคลือบคลุม

 อ้างอิง กฎหมายตัวแทน ประกันภัย ตั๋วเงิน บัญชีเดินสะพัด(อ.ประทีป เฉลิมภัทรกุล) รวมคำบรรยายเนติฯ 68 เล่มที่12