 |
|
ข้อห้ามมิให้ศาลพิจารณาคำขอประนอมหนี้ (มาตรา51) พรบ ล้มละลาย
|
--ห้ามมิให้ศาลพิจารณาคำขอประนอมหนี้จนกว่าจะได้ไต่สวนลูกหนี้โดยเปิดเผยแล้ว(ไต่สวนฯตามมาตรา42-44) เว้นแต่ 4.1) กรณีที่ลูกหนี้ร่วมขอประนอมหนี้นั้น แม้ศาลยังมิได้ไต่สวนลูกหนี้ทั้งหมดโดยเปิดเผย เพราะเหตุว่าลูกหนี้บางคนไม่สามารถจะมาศาลโดยเจ็บป่วยหรืออยู่นอกราชอาณาจักรก็ตาม 4.2) ถ้าเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์รายงานว่าไม่จำเป็นจะต้องไต่สวนลูกหนี้นั้นๆ --โดยทั้งสองกรณีตาม4.1) และ4.2) ศาลมีอำนาจพิจารณาคำขอประนอมหนี้ได้ แต่ต้องได้มีการไต่สวนลูกหนี้โดยเปิดเผยแล้วอย่างน้อยหนึ่งคน -ที่ว่าห้ามมิให้ศาลพิจารณาคำขอประนอมหนี้จนกว่าจะได้ไต่สวนลุกหนี้โดยเปิดเผยแล้ว แสดงว่าการที่ศาลจะพิจารณาคำขอประนอมหนี้ได้ แสดงว่าการประนอมหนี้ของลูกหนี้ได้ผ่านการยอมรับของที่ประชุมเจ้าหนี้ครั้งแรกตาม49มาแล้ว ดังนั้น แต่กรณีลูกหนี้มิได้ขอประนอมหนี้หรือการประนอมหนี้ไม่ได้รับมติพิเศษ ศาลย่อมพิพากษาให้ล้มละลายตาม61ได้ทันที(ฎีกา2181/35 นี้—โปรดดูรายละเอียดในมาตรา61 เรื่องคำพิพากษาให้ล้มละลาย ที่ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีพิพากษาให้ล้มละลายตาม61 ไม่จำต้องไต่สวนลูกหนี้โดยเปิดเผยเสียก่อนเช่นการพิจารณาคำขอประนอมหนี้-ผู้ย่อ) |