ย่อตัวบทประมวลกฎหมายอาญา 1
การใช้กฎหมายอาญา มาตรา ๒ บุคคล จักต้องรับโทษ ในทางอาญา มาตรา ๓ ให้ใช้กฎหมายส่วนที่เป็นคุณ มาตรา ๔ กระทำความผิด ในราชอาณาจักร มาตรา ๕ การกระทำ แม้แต่ ส่วนหนึ่งส่วนใด ได้กระทำ ในราชอาณาจักร มาตรา ๖ ตัวการ ผู้สนับสนุน หรือ ผู้ใช้ให้กระทำความผิด กระทำความผิด นอกราชอาณาจักร มาตรา ๗ กระทำความผิด ๕ อนุ นอกราชอาณาจักร มาตรา ๘ กระทำความผิด ๑๕ อนุ นอกราชอาณาจักร มาตรา ๙ เจ้าพนักงาน ของ รัฐบาลไทย กระทำความผิด นอกราชอาณาจักร มาตรา ๑๐ กระทำการ นอกราชอาณาจักร ความผิด ใน มาตรา ๗ (๒) และ (๓) มาตรา ๘ และมาตรา ๙ มาตรา ๑๑ กระทำความผิด ในราชอาณาจักร ถ้า ได้รับโทษ ในต่างประเทศมาแล้ว มาตรา ๑๒ วิธีการเพื่อความปลอดภัย ให้ใช้ กฎหมาย ในขณะที่ ศาลพิพากษา มาตรา ๑๓ กฎหมาย ที่บัญญัติ ในภายหลัง ได้มีการยกเลิก วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๔ กฎหมาย ที่บัญญัติในภายหลัง เปลี่ยนแปลงเงื่อนไข การใช้บังคับ วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๕ กฎหมาย ที่บัญญัติในภายหลัง โทษใด ได้เปลี่ยนลักษณะ มาเป็น วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๑๖ พฤติการณ์เกี่ยวกับ การใช้บังคับ วิธีการเพื่อความปลอดภัย ได้เปลี่ยนแปลงไป มาตรา ๑๗ บทบัญญัติ ในภาค ๑ ให้ใช้ในกรณี ความผิด ตามกฎหมายอื่นด้วย โทษ มาตรา ๑๘ โทษ มาตรา ๑๙ ประหารชีวิต มาตรา ๒๐ โทษ จำคุก และ ปรับ ด้วย มาตรา ๒๑ การคำนวณระยะเวลาจำคุก มาตรา ๒๒ โทษจำคุก ให้เริ่มแต่ วันที่มีคำพิพากษา มาตรา ๒๓ โทษกักขัง แทน จำคุก มาตรา ๒๔ โทษกักขัง มาตรา ๒๕ กักขัง ในสถานที่ ซึ่ง กำหนด มาตรา ๒๖ กักขัง ในที่อยู่อาศัย ของผู้นั้นเอง หรือ ของผู้อื่น มาตรา ๒๗ ผู้ต้องโทษกักขัง ฝ่าฝืน ๓ อนุ มาตรา ๒๘ โทษปรับ มาตรา ๒๙ ต้องโทษปรับ และ ไม่ชำระค่าปรับ ภายใน สามสิบวัน มาตรา ๓๐ กักขังแทนค่าปรับ มาตรา ๓๐/๑ ทำงานบริการสังคม หรือ ทำงานสาธารณประโยชน์ แทนค่าปรับ มาตรา ๓๐/๒ ผู้ต้องโทษปรับ มีเงินพอ ชำระค่าปรับได้ มาตรา ๓๐/๓ คำสั่งศาล ตาม มาตรา ๓๐/๑ และ มาตรา ๓/๒ ให้เป็นที่สุด มาตรา ๓๑ ปรับ เรียงตามรายตัวบุคคล มาตรา ๓๒ ทรัพย์สินใด ที่กฎหมายบัญญัติไว้ว่า ผู้ใด ทำหรือมีไว้ เป็นความผิด ให้ริบเสียทั้งสิ้น มาตรา ๓๓ ศาล มีอำนาจ สั่งให้ริบทรัพย์สิน ๒ อนุ มาตรา ๓๔ ริบ ทรัพย์สิน ๒ อนุ มาตรา ๓๕ ทำให้ ทรัพย์สิน ใช้ไม่ได้ หรือ ทำลาย ทรัพย์สิน มาตรา ๓๖ ผู้เป็นเจ้าของแท้จริง มิได้รู้เห็นเป็นใจด้วย ในการกระทำความผิด มาตรา ๓๗ ผู้ที่ศาลสั่ง ให้ส่งทรัพย์สินที่ริบ ไม่ส่งภายในเวลา ที่ศาลกำหนด มาตรา ๓๘ โทษ ให้เป็นอันระงับไป ด้วยความตาย ของผู้กระทำความผิด วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๓๙ วิธีการเพื่อความปลอดภัย มาตรา ๔๐ กักกัน มาตรา ๔๑ ผู้กระทำผิดติดนิสัย มาตรา ๔๒ การคำนวณ ระยะเวลากักกัน มาตรา ๔๓ การฟ้อง ขอให้กักกัน เป็นอำนาจของ พนักงานอัยการ โดยเฉพาะ มาตรา ๔๔ ห้ามเข้าเขตกำหนด มาตรา ๔๕ พ้นโทษ ตามคำพิพากษา แล้ว ห้ามมิให้ เข้าในเขตกำหนด เป็นเวลาไม่เกิน ห้าปี มาตรา ๔๖ ทำทัณฑ์บน มาตรา ๔๗ ผู้ทำทัณฑ์บน ตามความใน มาตรา ๔๖ กระทำผิดทัณฑ์บน มาตรา ๔๘ คุมตัวไว้ในสถานพยาบาล มาตรา ๔๙ กระทำความผิด เกี่ยวเนื่องกับ การเสพย์สุราเป็นอาจิณ หรือ การเป็นผู้ติดยาเสพย์ติดให้โทษ มาตรา ๕๐ กระทำความผิด โดยอาศัย โอกาส จากการประกอบอาชีพ หรือ วิชาชีพ วิธีการเพิ่มโทษ ลดโทษ และ การรอการลงโทษ มาตรา ๕๑ มิให้ เพิ่มขึ้นถึง ประหารชีวิต จำคุกตลอดชีวิต หรือ จำคุกเกิน ห้าสิบปี มาตรา ๕๒ การ ลดโทษ ประหารชีวิต มาตรา ๕๓ การ ลดโทษ จำคุกตลอดชีวิต มาตรา ๕๔ การ คำนวณ การเพิ่มโทษ หรือ ลดโทษ มาตรา ๕๕ โทษจำคุก ที่ผู้กระทำความผิด จะต้องรับ มีกำหนดเวลาเพียง สามเดือน หรือ น้อยกว่า มาตรา ๕๖ รอการกำหนดโทษไว้ หรือ กำหนดโทษ แต่ รอการลงโทษไว้ มาตรา ๕๗ ผู้กระทำความผิด ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข ดังที่ ศาลกำหนดตาม มาตรา ๕๖ มาตรา ๕๘ กำหนดโทษ ที่รอการกำหนดโทษไว้ ในคดีก่อน บวกเข้ากับ โทษในคดีหลัง ประเด็นสำคัญ ความรับผิด ในทางอาญา มาตรา ๕๙ ความรับผิดทางอาญา มาตรา ๖๐ โดยพลาด มาตรา ๖๑ สำคัญผิด มาตรา ๖๒ ข้อเท็จจริงใด มาตรา ๖๓ ผลธรรมดา มาตรา ๖๔ แก้ตัวว่าไม่รู้กฎหมาย มาตรา ๖๕ ไม่สามารถรู้ผิดชอบ มาตรา ๖๖ ความมึนเมา มาตรา ๖๗ จำเป็น มาตรา ๖๘ ป้องกัน มาตรา ๖๙ เกินสมควรแก่เหตุ มาตรา ๗๐ กระทำตามคำสั่ง ของเจ้าพนักงาน มาตรา ๗๑ สามี ภรรยา กระทำผิดต่อกัน มาตรา ๗๒ บันดาลโทสะ มาตรา ๗๓ เด็กไม่เกิน เจ็ดปี มาตรา ๗๔ เด็ก กว่าเจ็ดปี ไม่เกิน สิบสี่ปี มาตรา ๗๕ กว่าสิบสี่ปี ไม่เกิน สิบเจ็ดปี มาตรา ๗๖ กว่าสิบเจ็ดปี ไม่เกิน ยี่สิบปี มาตรา ๗๗ ถ้าเด็กก่อเหตุร้าย มาตรา ๗๘ เหตุบรรเทาโทษ มาตรา ๗๙ โทษปรับสถานเดียว ตัวการ ผู้ใช้และ ผู้สนับสนุน มาตรา ๘๓ ตัวการ มาตรา ๘๔ ผู้ใช้ มาตรา ๘๕ ผู้โฆษณา หรือ ประกาศ มาตรา ๘๖ ผู้สนับสนุน มาตรา ๘๗ กระทำเกินขอบเขต มาตรา ๘๘ การเข้าขัดขวาง ของ ผู้ใช้ ผู้โฆษณาหรือประกาศ หรือ ผู้สนับสนุน มาตรา ๘๙ เหตุส่วนตัว เหตุในลักษณะคดี การกระทำความผิด หลายบท หรือ หลายกระทง มาตรา ๙๐ กรรมเดียว หลายบท มาตรา ๙๑ หลายกรรม ต่างกัน เรียงกระทงลงโทษ การกระทำความผิดอีก มาตรา ๙๒ เพิ่มโทษ มาตรา ๙๓ เพิ่มโทษ ๑๓ อนุ มาตรา ๙๔ กระทำ โดยประมาท ความผิดลหุโทษ และ ความผิด ซึ่ง ผู้กระทำ ได้กระทำ ในขณะที่มีอายุ ยังไม่เกิน สิบเจ็ดปี นั้น ไม่ถือว่า เป็นความผิด เพื่อการเพิ่มโทษ อายุความ มาตรา ๙๕ อายุความ มาตรา ๙๖ อายุความ ความผิดอันยอมความได้ มาตรา ๙๗ อายุความ กักกัน มาตรา ๙๘ อายุความ ผู้ต้องโทษ หลบหนี มาตรา ๙๙ อายุความ การยึดทรัพย์สินใช้ค่าปรับ หรือ การกักขังแทนค่าปรับ มาตรา ๑๐๐ อายุความ ผู้ถูกกักกัน หลบหนี มาตรา ๑๐๑ อายุความ ผู้ประพฤติผิดทัณฑ์บน
บทบัญญัติ ที่ใช้แก่ ความผิดลหุโทษ มาตรา ๑๐๒ ลหุโทษ มาตรา ๑๐๓ บทบัญญัติใน ลักษณะ ๑ ให้ใช้ในกรณีแห่ง ความผิดลหุโทษ ด้วย มาตรา ๑๐๔ ความผิดลหุโทษ ตามประมวลกฎหมายนี้ แม้กระทำ โดยไม่มีเจตนา ก็เป็นความผิด มาตรา ๑๐๕ พยายามกระทำความผิด ลหุโทษ ไม่ต้องรับโทษ มาตรา ๑๐๖ ผู้สนับสนุน ในความผิด ลหุโทษ ไม่ต้องรับโทษ
