 |
|
การบรรยายฟ้อง ต่างกรรมต่างวาระกัน ฎีกา6568/54
|
“การกระทำอนาจารของผู้เสียหายแต่ละคนแต่ละคราวย่อมเป็นความผิดแต่ละกรรมแยกต่างหากจากกัน ที่โจทก์บรรยายฟ้องว่าจำเลยกระทำอนาจารผู้เสียหาย2คน ต่างกรรมต่างวาระกัน รวม 10 ครั้ง จึงไม่อาจทราบได้ว่าจำเลยกระทำอนาจารผู้เสียหายแต่ละคน คนละกี่กรรม จึงเป็นฟ้องที่ไม่บรรยายให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี ไม่ชอบด้วยป.วิอาญา158(5) ซึ่งศาลต้องยกฟ้อง ไม่อาจลงโทษจำเลยได้แม้แต่กรรมเดียว—ปัญหานี้เป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อย แม้คู่ความไม่ได้ฎีกา ศาลฎีกาก็ยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามป.วิอาญา195วรรคสอง ประกอบมาตรา225” (ข้อสังเกต 1.ประเด็นสำคัญตามฎีกานี้คือ “เป็นฟ้องที่ไม่บรรยายให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี” ตามป.วิอาญา158(5) เพราะ “ไม่อาจทราบได้ว่าจำเลยกระทำอนาจารผู้เสียหายแต่ละคน คนละกี่กรรม” (หมายเหตุ คดีนี้ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย10กระทง(กรรม)กระทงละ4ปี จำคุก40ปี จำคุกสุทธิ20ปีตามป.อ.91(2)/ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นจำคุกกรรมเดียว 4ปี) 2. แม้ไม่มีคู่ความฎีกา ศาลฎีกามีอำนาจหยิบยกปัญหานี้ขึ้นวินิจฉัยเองได้ตามป.วิอาญา195วรรคสองประกอบ215และ225 3.ตามฎีกานี้ โจทก์น่าจะนำคดีมาฟ้องใหม่ไม่ได้-เป็นฟ้องซ้ำตามป.วิอาญา39(4)เพราะศาลได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว อันเป็นการยกฟ้องโดยได้วินิจฉัยในเนื้อหาแห่งคดีแล้ว(เทียบกับแนวฎีกาที่วินิจฉัยว่าการบรรยายฟ้องขาดองค์ประกอบความผิดซึ่งฟ้องใหม่เป็นฟ้องซ้ำ-ฎีกา2757/44 ฯลฯ) แต่ต้องรอดูแนวการวินิจฉัยของศาลฎีกาในประเด็นนี้กันต่อไปในป.วิอาญา39(4) 4.ข้อเท็จจริงในส่วนการบรรยายฟ้องเช่นนี้ โปรดจดจำอย่างสำคัญ เพราะกรรมการผู้ออกข้อสอบน่าจะต้องยกเนื้อความทั้งหมดไปเป็นคำถามโดยไม่อาจย่อความให้สั้นลงได้เนื่องจากทำให้ขาดสาระสำคัญที่จะเห็นว่าฟ้องบกพร่องอย่างไร(ฎีกาส่งเสริมฯปี54เล่ม4หน้า187) |