 |
|
สรุปวิชา หุ้นส่วน- บริษัท ครั้งที่ 2 เนติบัณฑิตสมัยที่ 65
|
รูปแบบที่ 1 ทำสัญญาแยกกัน ตัวอย่าง บริษัท A บริษัท B บริษัท C ทำสัญญา กับ บริษัท D โดยแยกการทำสัญญาเป็น 3 ฉบับ ตามสัญญาบริษัท A มีหน้าที่วางเสาเข็ม บริษัท B มีหน้าที่ก่อสร้างตึก บริษัท C มีหน้าที่ ตกแต่งภายใน เพื่อสร้างอาคารให้บริษัท D รูปแบบนี้เป็นการแยกการทำสัญญา แต่ตัวงานมีเพียงตัวเดียว จะมีปัญหาในเรื่องของถ้าอาคารดังกล่าวเกิดการชำรุดหรือมีปัญหาอาคารดังกล่าวมีการทรุดตัวพังลงมา การพิสูจน์ในเรื่องของความรับผิดจะเกิดการปฏิเสธความรับผิด รูปแบบที่ 2 Consortium : ไม่ใช่องค์กรธุรกิจโดยแท้ เป็นกรณีบริษัทตั้งแต่ 2 บริษัทขึ้นไปเข้าร่วมงานกัน โดยแบ่งกันทำงานให้สำเร็จตามสัญญา แต่มีข้อตกลงในเรื่องของการประกัน โดยยินดีจะร่วมกันรับผิดกับบุคคลอื่น ตัวอย่าง บริษัท A บริษัท B บริษัท C เข้าทำสัญญาสร้างอาคารให้กับบริษัท D โดยแยกสัญญาคนละฉบับ โดยบริษัท A มีหน้าที่วางเสาเข็ม บริษัท B มีหน้าที่ก่อสร้างโครงตึก บริษัท C มีหน้าที่ตกแต่งภายใน และมีบริษัท A, B, C มีข้อสัญญาร่วมกันที่จะร่วมรับผิดต่อบริษัท D กรณีที่เกิดความเสียหายหรือชำรุดบกพร่องของอาคารดังกล่าว จะเกี่ยงความรับผิดไม่ได้ รูปแบบที่ 3 กิจการร่วมค้า Joint Venture : บริษัทตั้งแต่ 2 บริษัทขึ้นไป ตกลงเข้ามาทำสัญญารวมทุนกัน จัดตั้งเป็นองค์กรธุรกิจขึ้นมาใหม่ โดยอาจจะจดทะเบียนตามกฎหมาย หรือไม่จดทะเบียนก็ได้ ซึ่งอาจจะตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ หรือ เป็นห้างหุ้นส่วนก็ได้ กรณีไม่จดทะเบียน – แบบห้างหุ้นส่วนสามัญ ใช้กฎหมายห้างหุ้นส่วนสามัญมาบังคับใช้ แต่ต้องดูว่า เข้าตามมาตรา 1012, 1025 ถึงจะเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญ เพิ่มเติม ข้อดีของห้างหุ้นส่วนสามัญ คือ ตั้งห้างได้ง่าย เมื่อมีการเลิกห้างเลิกได้ง่าย ส่วนบริษัทจำกัด จะมีข้อเสียตรงกรณีเลิกบริษัททำได้ยาก มีอยู่ 2 กรณี ที่ทำให้การตกลงดังกล่าวไม่เข้าเรื่องห้างหุ้นส่วนสามัญ 1. ไม่ได้มีความประสงค์ที่จะแบ่งปันกำไรอันพึ่งจะได้จากกิจการนั้น (มาตรา 1012) 2. กรณีในการเข้าร่วม ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดเป็นบริษัทมหาชน เพราะมีกฎหมายบัญญัติห้ามเอาไว้ ที่ต้องแยกว่าการตกลงใดเป็นเรื่องห้างหุ้นส่วนหรือไม่ เพราะกฎหมายที่จะต้องเอามาปรับใช้เป็นคนละส่วนกัน เช่น เรื่องการเลิกองค์กร เรื่องบุคคลภายนอกจะฟ้องเรียกค่าเสียหายจากองค์กรธุรกิจ เรื่องละเมิด เรื่องลักษณะความรับผิดตามสัญญา ฎีกาน่าสนใจสำหรับเรื่องละเมิดของห้างหุ้นส่วน ฎีกาที่ 3848/2531 เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยที่ 1 กับบริษัท ด. และบริษัท อ. ได้จดทะเบียนการค้าสำหรับงานก่อสร้างสะพานไว้กับกรมสรรพากรว่า “สาธรบริดจ์ จอยเวนเจอร์” โดยมี อ. เป็นผู้มีอำนาจทำการแทน เช่นนี้ย่อมเป็นที่เห็นได้ว่ากิจการ “สาธรบริดจ์ จอยเวนเจอร์” ก็คือห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียนเป็นนิติบุคคลซึ่งจำเลยที่ 1 กับบริษัทในต่างประเทศอีกสองบริษัทร่วมกันกระทำให้ประเทศไทยนั่นเอง ดังนั้นเมื่อรถยนต์บรรทุกของโจทก์ตกลงไปในหลุมที่ “สาธรบริดจ์ จอยเวนเจอร์”ขุดไว้อันเป็นการละเมิดตามฟ้อง เกิดขึ้นในกิจการที่เป็นธรรมดาของ “สาธรบริดจ์จอยเวนเจอร์” จำเลยที่ 1 จึงต้องรับผิดชอบโดยไม่จำกัดจำนวนในการชำระหนี้ที่เกิดขึ้นที่เกิดขึ้นจากการละเมิดนั้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1050….” รูปแบบที่ 4 Shareholder agreement : ข้อตกลงระหว่างผู้ถือหุ้นที่ตกลงกัน ซึ่งอยู่นอกข้อบังคับ ในระหว่างกิจการร่วมค้า ข้อตกลงดังกล่าว เมื่อนำมาเขียนเป็นสัญญา จะเรียกว่าข้อตกลงระหว่างผู้ถือหุ้นหรือ shareholder agreement เรียบเรียงโดย ทีมงาน LawDD |