ความผิดฐานกรรโชกตาม ปอ. มาตรา 337 โดยขู่เข็ญว่าจะทำอันตรายต่อทรัพย์สิน | ศูนย์รวมข้อมูลกฎหมาย เตรียมสอบ 3 สนาม ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

ความผิดฐานกรรโชกตาม ปอ. มาตรา 337 โดยขู่เข็ญว่าจะทำอันตรายต่อทรัพย์สิน

- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1484/2549 จำเลยขู่เข็ญให้ผู้เสียหายที่ 1 นำเงินจำนวน 5,500 บาท มามอบให้เป็นค่าไถ่โทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้เสียหายที่ 1 และหากไม่นำมาให้จะไม่ได้รับโทรศัพท์คืน จำเลยจะนำไปขายให้แก่บุคคลอื่น เข้าลักษณะเป็นการขู่เข็ญผู้เสียหายที่ 1 โดยขู่เข็ญว่าจะทำอันตรายต่อทรัพย์สินของผู้ถูกขู่เข็ญ คือขายโทรศัพท์เคลื...่อนที่ของผู้เสียหายที่ 1 ไป ซึ่งทำให้ผู้เสียหายที่ 1 เกิดความกลัวและยินยอมจะนำเงินจำนวน 5,500 บาท ไปให้จำเลย การกระทำของจำเลยจึงเข้าลักษณะความผิดฐานกรรโชก ตาม ป.อ. มาตรา 337

- กรณี ไม่เป็นการขู่เข็ญ “ว่าจะทำอันตรายต่อชีวิต ร่างกาย เสรีภาพฯลฯ”
- คำพิพากษาฎีกาที่ 4075/2530 จำเลยเพียงแต่ทำนายดวงชะตาแก่ผู้เสียหาย ว่าผู้เสียหายกำลังมีเคราะห์ให้สะเดาะเคราะห์ โดยเสียเงินค่ายกครูให้แก่จำเลย หาใช่เป็นการขู่เข็ญตามความหมายของมาตรา 337 แห่งประมวลกฎหมายอาญาไม่ ดังนั้น แม้จะฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยพูดขู่ว่า ถ้าไม่ให้เงิน จะให้พ่อปู่มาทำอันตรายผู้เสียหายทางไสยศาสตร์ และผู้เสียหายยอมให้เงิน ก็เป็นเรื่องที่ผู้เสียหายเชื่อตามคำทำนายว่าจะมีเคราะห์ มิใช่เพราะกลัวคำขู่เข็ญของจำเลย การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดฐานกรรโชก

- การขู่ว่าจะใช้สิทธิตามกฎหมาย และการใช้สิทธิตามกฎหมายโดยสุจริต
- คำพิพากษาฎีกาที่ 830/2502 เจ้าพนักงานป่าไม้ ยึดใบเบิกทางนำไม้ของผู้อื่นไว้เพื่อตรวจสอบตามอำนาจ แต่แล้วเรียกร้องเอาเงินจากผู้ถูกยึด เพื่อแลกเปลี่ยนในการจะคืนใบเบิกทางให้ ยังไม่เข้าลักษณะบีบบังคับโดยใช้กำลังข่มขืนใจหรือขู่เข็ญขืนใจ ไม่ผิดฐานกรรโชก
- คำพิพากษาฎีกาที่ 1942/2514 โคของจำเลยที่ 3 ถูกคนร้ายลักไปฆ่าเอาเนื้อขายให้ผู้เสียหายและพวก ต่อมาจำเลยทั้งสี่ได้ไปเรียกร้องเอาเงินค่าโคจากผู้เสียหาย ถ้าไม่ให้จะเอาตำรวจจับตัวมาดำเนินคดีฐานรับซื้อเนื้อโคของร้าย ผู้เสียหายกลัวถูกดำเนินคดีจึงยอมให้เงินแก่จำเลยที่ 3 จะถือว่าเป็นการข่มขืนใจโดยขู่เข็ญผู้เสียหายฐานรับของโจรได้ ไม่ใช่เป็นเรื่องจำเลยมีเจตนาทุจริต ไม่ผิดฐานกรรโชก