ความผิดฐานบุกรุกต้องกระทำโดยเจตนา หากไม่มีเจตนาก็ไม่มีความผิดฐานบุกรุก | ศูนย์รวมข้อมูลกฎหมาย เตรียมสอบ 3 สนาม ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

ความผิดฐานบุกรุกต้องกระทำโดยเจตนา หากไม่มีเจตนาก็ไม่มีความผิดฐานบุกรุก

- คำพิพากษาฎีกาที่ 3060/2525 จำเลยสร้างรั้วในที่ดินพิพาทก่อนที่ข้อเท็จจริง จะปรากฏแน่นอนจากการรังวัดสอบเขตโฉนดของโจทก์ร่วมว่าที่ดินส่วนที่เป็นรั้วอยู่ในเขตที่ดินของโจทก์ร่วม เป็นเรื่องเข้าใจว่ากระทำลงไปในที่ดินของจำเลย จึงขาดเจตนากระทำความผิด ไม่เป็นความผิดฐานบุกรุก จำเลยเพียงแต่เอาดินลูกรังมาถมทางเดินเดิม ซึ่งเป็นคัน...นาเกลือ ไม่มีรั้วหรือสิ่งใดปิดกั้นห้ามเดินผ่าน เป็นการกระทำ โดยเจตนาใช้เป็นทางเดินออกไปสู่ถนนใหญ่เท่านั้น ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยเจตนายึดถือการครอบครองที่ดินของโจทก์ร่วมอันเป็นความผิดฐานบุกรุก
- คำพิพากษาฎีกาที่ 3115/2526 เจ้าของห้องแถวสั่งให้จำเลย 3 คนซึ่งเป็นลูกจ้างรื้อหลังคา และตัดส่วนที่เป็นกันสาดของห้องแถวที่เกิดเหตุโดยอยู่ในที่เกิดเหตุและอำนวยการด้วย ผู้เสียหายซึ่งเป็นผู้เช่า ก็อยู่ในห้องแถวที่เกิดเหตุ โดยไม่ได้ทักท้วงห้ามปรามอย่างใด ย่อมเป็นเหตุให้จำเลยเชื่อโดยสุจริตว่าเจ้าของห้องแถว มีอำนาจโดยชอบด้วยกฎหมาย ที่จะสั่งการให้จำเลยกระทำการดังกล่าวได้ การกระทำของจำเลยจึงขาดเจตนาที่จะกระทำความผิดฐานบุกรุก ไม่เป็นความผิดตาม ป.อ. ม.362,365
- คำพิพากษาฎีกาที่ 2264/2538 จำเลยทั้งสองเข้าไปปักเสาขึงลวดหนาม และจำเลยที่ 2 ปลูกต้นไม้ในที่ดินพิพาทซึ่งโจทก์จำเลยทั้งสองโต้แย้งสิทธิกัน และต่างฟ้องคดีแพ่งอ้างว่าตนมีสิทธิครอบครอง โดยเข้าใจว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ 2 จำเลยทั้งสองจึงไม่มีเจตนาบุกรุกตาม ป.อ.มาตรา 362
- คำพิพากษาฎีกาที่ 6506/2542 จำเลยเข้าไปบ้านของผู้เสียหายที่ 1 เพราะต้องการจะไปหา ส. ซึ่งเป็นภริยาและบุตรของจำเลยซึ่งเพิ่งคลอดจาก ส. แม้ ม. จะห้ามไม่ให้เข้าบ้านโดยอ้างว่า ส. ไม่อยู่ จำเลยก็ไม่ยอมฟัง เพราะจำเลยไม่เชื่อว่า ส. จะไม่อยู่ในบ้านดังกล่าว การที่จำเลยเข้าไปในบ้านของผู้เสียหายที่ 1 จึงมีเหตุอันสมควร เพื่อต้องการไปหาภริยาและบุตรของจำเลย จำเลยไม่มีเจตนาบุกรุก (โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364, 365)
- คำพิพากษาฎีกาที่ 7563/2542 การที่ศาลออกคำบังคับให้โจทก์ปฏิบัติตามคำพิพากษา จนมีการจดทะเบียนภาระจำยอมให้แก่จำเลยที่ 1 ย่อมเป็นเหตุผลให้จำเลยทั้งสองเชื่อโดยสุจริตว่า จำเลยที่ 1 มีสิทธิใช้ที่ดินของโจทก์ เป็นทางภาระจำยอมเข้าออกสู่ที่ดินของจำเลยที่ 1 ได้ และมีเหตุผลให้เข้าใจไปได้ว่า การที่โจทก์ยังคงขัดขืนเพิกเฉยไม่ยอมรื้อรั้ว เป็นการจงใจไม่ปฏิบัติตามคำบังคับของศาล การที่จำเลยทั้งสองกับพวกเข้ากับพวกที่เข้าไปในที่ดินของโจทก์ เพื่อรื้อถอนรั้วออกจึงเป็นการเข้าไป โดยเชื่อว่าตนเองมีสิทธิใช้ที่ดินของโจทก์ เป็นทางเข้าออกตามคำพิพากษา หาใช่เป็นการเข้าไปโดยลุอำนาจ โดยมีเจตนารบกวนการครอบครองที่ดินของโจทก์โดยปกติสุขไม่ ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสองมีเจตนาบุกรุกที่ดินของโจทก์