พนักงานสอบสวนจะมีอำนาจในการสอบสวนในคดีความผิดต่อส่วนตัว ต้องเป็นกรณีที่ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ตามระเบียบ | ศูนย์รวมข้อมูลกฎหมาย เตรียมสอบ 3 สนาม ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

พนักงานสอบสวนจะมีอำนาจในการสอบสวนในคดีความผิดต่อส่วนตัว ต้องเป็นกรณีที่ผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ตามระเบียบ
กรณีที่ไม่ถือว่าเป็นคำร้องทุกข์

กรณีที่ไม่ถือว่าเป็นคำร้องทุกข์มีหลักดังนี้ คือ
๑. ผู้เสียหายแจ้งความร้องทุกข์ไว้เพื่อเป็นหลักฐาน
๒. ผู้เสียหายแจ้งความร้องทุกข์เพื่อกันคดีขาดอายุความ
๓. ผู้เสียหายร้องทุกข์โดยไม่ขอมอบคดีให้พนักงานสอบสวนดำเนินการสอบสวน
ข้อสังเกต
๑. คำแจ้งความที่เพีย...งแต่แจ้งให้เจ้าพนักงานตำรวจทราบไว้เป็นหลักฐาน มิได้ขอให้ดำเนินคดีกับผู้กระทำผิด ( ฎีกา ๑๖๔๑/๒๕๑๔ )
๒. คำร้องทุกข์ไม่ได้ระบุชื่อจำเลยเป็นผู้ร่วมกระทำผิด จึงไม่เป็นคำร้องทุกข์ที่ผู้เสียหายประสงค์ให้จำเลยรับโทษตาม ป.วิ.อ. ม.๒(๗) ( ฎีกา ๑๒๙๘/๒๕๑๐ )
๓. แต่ถ้าเป็นคดีความผิดต่อแผ่นดิน แม้หนังสือมอบอำนาจไม่ระบุชื่อผู้กระทำผิด เจ้าพนักงานตำรวจก็สามารถดำเนินการสอบสวนหาตัวผู้กระทำผิดได้อยู่แล้ว การที่เจ้าพนักงานตำรวจดำเนินคดีแก่จำเลยจึงชอบด้วยกฎหมาย ลำพังแต่หนังสือมอบอำนาจของผู้เสียหายระบุชื่อผู้กระทำความผิดไม่ถูกต้อง ไม่ทำให้การดำเนินคดีไม่ชอบแต่อย่างใด ( ฎีกา ๔๐๘๐/๒๕๔๐ )
๔. แจ้งเป็นหลักฐานแม้จะใช้คำว่า“ร้องทุกข์”ก็ไม่เป็นคำร้องทุกข์ (ฎีกา ๔๙๐๖/๒๕๔๓)
๕. แจ้งความว่า “จึงมอบอำนาจให้ผู้แจ้งมาร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนเพื่อประสงค์ให้จำเลยได้รับโทษตามกฎหมาย และโจทก์ประสงค์ขอรับเช็คของกลางคืนไปเพื่อดำเนินการฟ้องร้องกับจำเลยและผู้เกี่ยวข้องในทางศาลเองต่อไป โดยไม่ขอมอบคดีให้พนักงานสอบสวนดำเนินการแต่อย่างใด” ไม่ถือว่าเป็นคำร้องทุกข์ตาม ป.วิ.อ. ม.๒(๗) ( ฎีกา ๑๔๗๘/๒๕๓๐ )
๖. แต่ข้อความระบุว่า “โจทก์มาร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนเพื่อดำเนินคดีแก่จำเลยในข้อหาออกเช็คโดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คจนกว่าคดีจะถึงที่สุด ในชั้นนี้โจทก์ขอรับเช็คกลับคืนไป เพื่อดำเนินการตามกฎหมายอีกส่วนหนึ่งต่อไป” แสดงว่าโจทก์ได้แจ้งความกล่าวหาโดยมีเจตนาจะให้จำเลยได้รับโทษ ส่วนข้อความตอนท้ายหมายความว่า นอกจากโจทก์จะมอบคดีให้พนักงานสอบสวนดำเนินการกับจำเลยแล้ว โจทก์ยังประสงค์จะดำเนินคดีอาญากับจำเลย โดยโจทก์ฟ้องคดีเองอีกส่วนหนึ่งด้วย การที่โจทก์ขอรับเช็คกลับคืนไป ไม่มีผลกระทบต่อการแจ้งความร้องทุกข์ จึงเป็นคำร้องทุกข์ตาม ป.วิ.อ. ม.๒(๗) ( ฎีกา ๓๙๒๔/๒๕๓๒ )
๗. ผู้เสียหายแจ้งต่อผู้ใหญ่บ้านว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเรา แต่ขอดูก่อนถ้าจำเลยย้อนมาอีกก็จะเอาเรื่อง ถ้าไม่มาก็แล้วไป แสดงว่าเป็นแต่แจ้งให้ทราบเป็นหลักฐาน ขณะนั้นยังไม่มีเจตนาให้จำเลยรับโทษ ไม่เป็นคำร้องทุกข์ ( ฎีกา ๒๒๐๖/๒๕๒๒ )
๘. คดียักยอก นำความมาแจ้งเพื่อชะลอการดำเนินคดีไว้ก่อน ถ้าหากจำเลยไม่ชำระเงินจะได้มาแจ้งดำเนินคดีต่อไปอีก จึงนำความมาแจ้งไว้เป็นหลักฐาน ไม่ถือเป็นคำร้องทุกข์ ( ฎีกา๓๙๑/๒๕๒๗ )
๙. คดีเช็คฯ แจ้งความว่า “แจ้งความร้องทุกข์เพื่อที่จะให้ดำเนินคดีแก่ผู้ต้องหาให้ถึงที่สุด แต่ในชั้นนี้ยังไม่ขอมอบคดี โดยจะขอไปติดตาทวงถามด้วยตนเองถ้าได้รับการปฏิเสธการใช้เงินจะกลับ มามอบคดีให้พนักงานสอบสวนดำเนินการให้ถึงที่สุด”ไม่ถือว่าเป็นคำร้องทุกข์ ( ฎีกา ๓๑๔/๒๕๒๙ )
๑๐. แจ้งความต่อตำรวจในเรื่องเช็ค กับคดีขาดอายุความเพื่อนำไปดำเนินการเอง ไม่มีความประสงค์ให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดี ไม่เป็นคำร้องทุกข์ ( ฎีกา ๑๗๒๕/๒๕๒๒ )
๑๑. หนังสือมอบอำนาจให้ไปแจ้งความเรื่องเช็ค ไม่ได้ระบุให้มีอำนาจแจ้งความดำเนินคดีกับจำเลย จึงไม่ชัดแจ้งว่ามีเจตนาที่จะให้จำเลยต้องโทษ ทั้งเหตุที่แจ้งความร้องทุกข์เพราะไม่ต้องการให้คดีขาดอายุความ จึงไม่เป็นคำร้องทุกข์ ( ฎีกา ๒๒๘/๒๕๔๔ )