ฎีกาเด่น เน้นทุกสนามสอบ* วิ.แพ่ง ภาค1 อ.อุดม เฟื่องฟุ้ง (ภาคปกติ) เนติฯ สมัยที่ 71

         คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4439/2560 โจทก์ทั้งสองฟ้องขอให้บังคับจำเลยส่งมอบต้นฉบับหนังสือรับรองการทำประโยชน์แก่โจทก์หรือเจ้าพนักงานที่ดิน หรือให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการออกใบแทนหนังสือรับรองการทำประโยชน์ดังกล่าว โดยบรรยายฟ้องว่าเดิมโจทก์ทั้งสองฟ้องจำเลยกับพวกขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 2 มีสิทธิครอบครองที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าโจทก์ที่ 1 และที่ 2 มีสิทธิครอบครองที่ดินตามฟ้อง
ต่อมาโจทก์ทั้งสองขอให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการให้โจทก์ทั้งสองมีชื่อทางทะเบียนในที่ดิน เจ้าพนักงานที่ดินแจ้งว่าไม่สามารถดำเนินการได้เนื่องจากไม่มีต้นฉบับหนังสือรับรองการทำประโยชน์ โจทก์ทั้งสองบอกกล่าวให้จำเลยนำต้นฉบับหนังสือรับรองการทำประโยชน์เพื่อดำเนินการ จำเลยเพิกเฉย เจ้าพนักงานที่ดินจึงมีหนังสือบอกกล่าวให้จำเลยนำต้นฉบับหนังสือรับรองการทำประโยชน์ไปดำเนินการ จำเลยทราบประกาศแล้วไม่คัดค้านภายในกำหนดต่อมาจำเลยยื่นคำคัดค้านการออกใบแทนหนังสือรับรองการทำประโยชน์ เจ้าพนักงานที่ดินจึงมีหนังสือแจ้งให้โจทก์ทราบว่าเนื่องจากจำเลยยื่นคำคัดค้าน จึงไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้นั้น คำฟ้องของโจทก์ทั้งสองเป็นคำฟ้องที่ได้โต้แย้งและเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษา ซึ่งเป็นเรื่องที่จะต้องว่ากล่าวกันในชั้นบังคับคดี ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 302 วรรคหนึ่ง ( ปัจจุบันคือมาตรา 271 วรรคหนึ่ง ) ประกอบมาตรา 7 (2) ซึ่งตามบทบัญญัติดังกล่าวโจทก์ทั้งสองจะต้องขอให้ดำเนินกระบวนพิจารณาในคดีเดิม มิใช่ว่าเมื่อมีปัญหาเกี่ยวด้วยการบังคับคดีก็ต้องฟ้องคดีใหม่ต่อไป จะทำให้ไม่รู้จักจบสิ้น ที่โจทก์ทั้งสองนำเรื่องเกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาคดีเดิมมาฟ้องเป็นคดีนี้ โดยอ้างว่าเป็นการถูกโต้แย้งสิทธิจึงไม่ถูกต้อง โจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้

คำพิพากษาฎีกาที่ 5358/2560 แม้ในชั้นรับคำร้อง ศาลชั้นต้นมิได้สั่งให้จำเลยที่ 1 ส่งสำเนา คำร้องแก่ผู้ซื้อทรัพย์ด้วยก็ตาม แต่เมื่อศาลชั้นต้นตรวจพบว่ายังไม่ได้ส่งสำเนาคำร้องให้แก่ผู้ซื้อทรัพย์ ซึ่งเป็นผู้มีส่วนได้เสียในการบังคับคดี มีสิทธิโต้แย้งคัดค้านคำร้องของจำเลยที่ 1 ศาลชั้นต้นชอบที่จะมีคำสั่งให้จำเลยที่ 1 แถลงภูมิลำเนาของผู้ซื้อทรัพย์และส่งหมายนัดสำเนาคำร้องเพื่อให้โอกาส ผู้ซื้อทรัพย์ได้โต้แย้งคัดค้านก่อน คำสั่งของศาลชั้นต้นดังกล่าวจึงชอบด้วยกฎหมายจำเลยที่ 1 มอบฉันทะให้ ส. มายื่นคำร้องขอคัดถ่ายสำเนาแบบรับรองรายการทะเบียนราษฎร์ของ ผู้ซื้อทรัพย์เพื่อแถลงต่อศาลและวางเงินค่าส่งหมายนัดสำเนาคำร้อง ส. จึงมีอำนาจเพียงยื่นคำร้องและวางเงินค่าส่งหมายนัดสำเนาคำร้องตามที่ระบุไว้ในใบมอบฉันทะเท่านั้น การที่ ส. ทำคำร้องขอคัดถ่ายสำเนาแบบรับรองรายการทะเบียนราษฎร์ของผู้ซื้อทรัพย์โดยลงชื่อเป็นผู้เรียงและเขียนเป็นการดำเนินกระบวนพิจารณาอย่างหนึ่งซึ่งต้องกระทำโดยคู่ความหรือทนายความ การมอบฉันทะดังกล่าวไม่ทำให้อยู่ในฐานะคู่ความตาม ป.วิ.พ.มาตรา 1 (11) เมื่อ ส. มิใช่คู่ความ หรือผู้ซึ่งจดทะเบียนและรับใบอนุญาตให้เป็นทนายความ การเรียงคำร้องของให้แก่จำเลยที่ 1 จึงขัดต่อ พ.ร.บ.ทนายความ พ.ศ. 2528 มาตรา 33 คำร้องขอคัดถ่ายสำเนาแบบรับรองรายการทะเบียนราษฎร์ของผู้ซื้อทรัพย์ดังกล่าวจึงเป็นคำร้องที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ถือไม่ได้ว่าจำเลยที่ 1 ได้แถลงภูมิลำเนาของผู้ซื้อทรัพย์ต่อศาลแล้ว หลังจากนั้นจำเลยที่ 1 มิได้ดำเนินการอย่างใดจนถึงวันนัดไต่สวนคำร้อง จึงต้องถือว่าจำเลยเพิกเฉยไม่ดำเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลชั้นต้นกำหนดอันเป็นการทิ้งคำร้องตาม ป.วิ.พ. มาตรา 174 (2)

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 827/2560 องค์การตรวจสอบอำนาจรัฐแห่งราชอาณาจักรไทยไม่มีฐานะเป็นนิติบุคคล ไม่มีกฎหมายรองรับ ไม่อาจดำเนินคดีแทนจำเลยได้ คดีนี้จำเลยมอบอำนาจให้องค์การตรวจสอบอำนาจรัฐแห่งราชอาณาจักรไทยเป็นผู้ดำเนินคดีแทน การที่ ส. ประธานองค์การตรวจสอบอำนาจรัฐแห่งราชอาณาจักรไทย ลงลายมือชื่อ ในฐานะผู้อุทธรณ์และผู้เขียนเป็นการไม่ชอบด้วย ป.วิ.พ. มาตรา 1 (11) ประกอบมาตรา 67 (5) และ 246 กรณีเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกามีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 142 (5) ประกอบมาตรา 246 และ 247 ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องคดีนี้ ที่ศาลชั้นต้นรับอุทธรณ์ไว้และศาลอุทธรณ์ภาค 9 มีคำพิพากษาเป็นการไม่ชอบ ฎีกาของจำเลยจึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลอุทธรณ์ ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ. มาตรา 249 วรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะที่โจทก์ยื่นฟ้องคดีนี้

จำนวนผู้เข้าเยี่ยมชม : 752 ครั้ง