ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 3 สอบเมื่อ 11 มี.ค. 2566
--------------------------------------

ฟ้องแย้ง

           ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสาม และ มาตรา 179 วรรคสาม บัญญัติให้สิทธิแก่จําเลยจะฟ้องแย้งมาในคําให้การก็ได้ โดยมีหลักเกณฑ์ว่า ฟ้องแย้งนั้นต้องเป็นเรื่องเกี่ยวกับคําฟ้องเดิม และเกี่ยวข้องกันพอที่จะรวมการพิจารณาและชี้ขาดตัดสิน เข้าด้วยกันได้ ถ้าฟ้องแย้งเป็นเรื่องอื่นไม่เกี่ยวกับคําฟ้องเดิมแล้ว ให้ศาลสั่งให้จําเลยฟ้องเป็นคดีต่างหาก

ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 3 สอบเมื่อ 11 มี.ค. 2566
--------------------------------------

          คำพิพากษาฎีกาที่ 3318/2564  เมื่อโจทก์บรรยายคำฟ้องว่า จำเลยเป็นสมาชิกบัตรเครดิตวีซ่าการ์ดและสินเชื่อบุคคลของโจทก์ จำเลยนำบัตรเครดิตดังกล่าวไปใช้ชำระค่าสินค้าหรือบริการกับเบิกถอนเงินหลายครั้งแต่จำเลยผิดนัดไม่ชำระหนี้แก่โจทก์ตามสัญญา จำเลยจึงต้องรับผิดชำระหนี้แก่โจทก์ คำให้การต่อสู้ปฏิเสธข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์และฟ้องแย้งของจำเลยในส่วนที่ว่าจำเลยไม่เคยผิดนัดและไม่มีหนี้ค้างชำระต่อโจทก์ แต่โจทก์เป็นฝ่ายที่ต้องคืนเงินที่จำเลยชำระเกินไปคืนให้แก่จำเลย ซึ่งจำเลยติดใจเรียกร้องคืนเพียง 100,000 บาท หากเป็นความจริงดังที่จำเลยต่อสู้โจทก์ย่อมฟ้องบังคับให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์มิได้ และโจทก์เป็นฝ่ายต้องคืนเงินส่วนที่จำเลยชำระเกินไปคืนให้แก่จำเลยด้วย ฟ้องแย้งของจำเลยจึงนับว่าเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับคำฟ้องเดิมพอที่จะพิจารณาพิพากษารวมกันได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสาม ประกอบพระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ.2551 มาตรา 7 ชอบที่ศาลชั้นต้นจะต้องรับฟ้องแย้งของจำเลยส่วนนี้ไว้พิจารณา ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 7 แผนกคดีผู้บริโภค เห็นพ้องด้วยกับศาลชั้นต้นที่ไม่รับฟ้องแย้ง ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา (พิพากษาแก้ รับคำให้การ และให้รับฟ้องแย้งของจำเลยในประเด็นว่า จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์และไม่มีหนี้ที่ต้องรับผิด แต่โจทก์เป็นฝ่ายที่ต้องคืนเงินที่จำเลยชำระไปคืนแก่จำเลยหรือไม่ เพียงใด ไว้พิจารณา)

ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 3 สอบเมื่อ 11 มี.ค. 2566
--------------------------------------

มาตรา 177 วรรคสอง

               ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง กําหนดให้ จําเลยแสดงโดยชัดแจ้งในคําให้การว่า จําเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้นหรือแค่บางส่วน รวมทั้งเหตุแห่งการนั้น

ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 3 สอบเมื่อ 11 มี.ค. 2566
--------------------------------------

          คำพิพากษาฎีกาที่ 6949/2541  จำเลยให้การตอนแรกว่า จำเลยไม่เคยกู้เงินและรับเงินจากโจทก์ตามฟ้อง สัญญากู้เป็นเอกสารปลอม ลายมือชื่อช่องผู้กู้มิใช่ลายมือชื่อของจำเลย โจทก์ทำขึ้นเอง เป็นคำให้การที่แสดงการปฏิเสธโดยชัดแจ้งว่าจำเลยไม่ได้กู้เงินและรับเงินกู้ไปจากโจทก์ รวมทั้งอ้างเหตุแห่งการนั้นว่าสัญญากู้ที่โจทก์อ้างเป็นเอกสารปลอม ส่วนที่จำเลยให้การตอนหลังว่า หากศาลฟังว่าสัญญากู้เป็นเอกสารที่แท้จริง โจทก์ก็คิดดอกเบี้ยไม่ถูกต้องตามกฎหมายนั้น ก็มิใช่เป็นคำให้การที่ยอมรับหรือถือว่าจำเลยได้กู้เงินจากโจทก์จริง จึงมิได้ขัดแย้งกันเองหรือไม่ชัดแจ้งว่ายอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในคำฟ้องโจทก์ คำให้การของจำเลยจึงแสดงโดยชัดแจ้งว่าปฏิเสธฟ้องโจทก์ทั้งหมด จำเลยย่อมมีสิทธินำพยานเข้าสืบตามคำให้การได้ และนำพยานบุคคลเข้าสืบหักล้างสัญญากู้ตามฟ้องได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.วิ.พ.มาตรา 94 คดีมีประเด็นข้อพิพาทว่า จำเลยทำสัญญากู้และรับเงินไปจากโจทก์ตามฟ้องหรือไม่ การที่จำเลยนำสืบยอมรับว่าทำสัญญากู้จริงถือว่าสละประเด็นเรื่องสัญญากู้ปลอมแล้ว อันเป็นการเจือสมกับที่โจทก์นำสืบให้ฟังได้ว่ามีการทำสัญญากู้กันจริง แม้จะแตกต่างกับคำให้การแต่ก็เกี่ยวพันกับประเด็นข้อพิพาทดังกล่าวจึงไม่เป็นการนอกเหนือจากคำให้การ ส่วนที่จำเลยนำสืบถึงการที่โจทก์และจำเลยเป็นหุ้นส่วนซื้อที่ดินกันแล้วขายแบ่งกำไรกันเพื่อให้เห็นที่มาของสัญญากู้เงินว่าเป็นมาอย่างไรจำเลยย่อมนำสืบเรื่องดังกล่าวได้ เพราะเป็นรายละเอียดเกี่ยวพันกับประเด็นข้อพิพาทดังกล่าว จำเลยหาจำต้องระบุในคำให้การไม่  

        ออกสอบผู้ช่วยฯ ปี พ.ศ. 2565 วันที่ 3 สอบเมื่อ 11 มี.ค. 2566
--------------------------------------   

ทิ้งฟ้อง

         การเพิกเฉยไม่ดําเนินคดีภายในเวลาตามที่ศาลเห็นสมควรกําหนดอันจะเป็นการทิ้งฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 174 (2) จะต้องเป็นการเพิกเฉย ไม่ดําเนินคดีในส่วนที่ศาลเห็นสมควรกําหนดไว้โดยชอบ

วลีสำคัญ คือ "จะต้องเป็นการเพิกเฉย ไม่ดําเนินคดีในส่วนที่ศาลเห็นสมควรกําหนดไว้โดยชอบ"