ฎีกาเด่น เน้นทุกสนามสอบ* วิ.แพ่ง ภาค1 อ.ศิริชัย ศิริกุล (ภาคปกติ) เนติฯ สมัยที่ 71

        กรณีผู้ร้องสอดอ้างว่าทรัพย์เป็นของผู้ร้องสอด จะต้องเป็นทรัพย์ที่โจทก์ จำเลยพิพาทกันอยู่เดิม ผู้ร้องสอดจะหยิบยกเอาทรัพย์อื่นมาตั้งเป็นข้อพิพาทไม่ได้  

    คำพิพากษาฎีกาที่ 2738/2560 โจทก์ฟ้องว่าจำเลยและบริวารเข้ามา ปลูกบ้านพักอาศัยในที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3) เลขที่ 795/191 ของโจทก์โดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ขับไล่จำเลยพร้อมบริวารและเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลย ระหว่างพิจารณาศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้เจ้าพนักงานที่ดินทำแผนที่พิพาท ปรากฏที่ดินพิพาทมีเนื้อที่ 3 งาน 42 ตารางวา ตาม พื้นที่สีเขียวในแผนที่พิพาท ส่วนผู้ร้องสอดอ้างว่าเป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส. 3 ก) เลขที่ 191 เนื้อที่ 2 งาน 30 ตารางวา โดยปลูกบ้านอยู่อาศัยและปลูกผักสวนครัวมานานกว่า 40 ปี ขอให้พิพากษาว่าผู้ร้องสอด เป็นผู้มีสิทธิครอบครองที่ดินดังกล่าว ซึ่งเป็นที่ดินคนละส่วนกับที่ดินพิพาทที่จำเลยอ้างว่า มีสิทธิครอบครอง คำร้องของผู้ร้องสอดจึงมิได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทหรือมีส่วนได้เสียกับจำเลยแต่อย่างใด ข้ออ้างของผู้ร้องสอดดังกล่าวเป็นกรณีที่ผู้ร้องสอดตั้งข้อพิพาทโต้แย้งสิทธิครอบครองที่ดินส่วนอื่นนอกเหนือจากที่โจทก์และจำเลยพิพาทกัน หากผู้ร้องสอดมีสิทธิในที่ดินที่ครอบครองอยู่เพียงใดคงมีสิทธิอยู่อย่างนั้น ผลคดีระหว่างโจทก์กับจำเลยย่อมไม่กระทบถึงสิทธิของผู้ร้องสอด กรณีจึงไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเข้ามาเพื่อยังให้ได้รับความรับรอง คุ้มครอง หรือบังคับตามสิทธิของตนที่มีอยู่คำร้องของผู้ร้องสอด ไม่ต้องด้วยบทบัญญัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 57 (1)
 

จำนวนผู้เข้าเยี่ยมชม : 682 ครั้ง