ลูกจ้างแจ้งข้อเรียกร้อง ลูกจ้างจะยื่นข้อเรียกร้องได้จะต้องมีรายชื่อ และลายมือชื่อของลูกจ้างที่เกี่ยวข้องกับข้อเรียกร้องไม่น้อยกว่า ๑๕% ของลูกจ้างทั้งหมด ที่เกี่ยวข้องกับข้อเรียกร้อง (มาตรา ๑๓ วรรคสาม)

        การนับจํานวนรายชื่อและลายมือชื่อ ๑๕% นับจากลูกจ้างทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับข้อเรียกร้อง คือ ลูกจ้างที่มีส่วนได้เสียกับข้อเรียกร้อง ไม่ใช่นับจากลูกจ้างทั้งหมดเท่านั้น

        เช่น บริษัทนายจ้างมีลูกจ้าง ๑,๐๐๐ คน ถ้าลูกจ้างต้องการให้นายจ้างจัดกองทุนสํารองเลี้ยงชีพเพื่อเป็นสวัสดิการให้แก่พนักงาน การยื่นข้อเรียกร้องต้องมีรายชื่อและลายมือชื่อลูกจ้างสนับสนุนไม่น้อยกว่า ๑๕๐ คน คือ ๑๕% ของลูกจ้างทั้งหมด ๑,๐๐๐ คน

        แต่ถ้าลูกจ้างซึ่งเป็นพนักงานขับรถในส่วนงานขนส่งที่มีทั้งหมด ๑๐๐ คน ต้องการให้นายจ้างจ่ายค่าเที่ยวเพิ่มขึ้นจากเงินเดือน การยื่นข้อเรียกร้องจะต้องมีรายชื่อและลายมือชื่อของลูกจ้างซึ่งเป็นพนักงานขับรถในงานขนส่ง สนับสนุนไม่น้อยกว่า ๑๕ คน คือ ๑๕% ของลูกจ้างทั้งหมดซึ่งเป็นพนักงานขับรถในงาน ขนส่ง ๑๐๐ คน จึงจะถือเป็นการยื่นข้อเรียกร้องโดยชอบ

ลูกจ้างระดับบริหาร ก็มีสิทธิแจ้งข้อเรียกร้องได้

        ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ลูกจ้างระดับบริหารได้รับมอบหมายให้ทําแทนมี ฐานะเป็นนายจ้าง แต่กับนายจ้างก็ยังมีสถานะเป็นลูกจ้าง ย่อมมีสิทธิร่วมลงลายมือชื่อแจ้งข้อเรียกร้องขอเปลี่ยนแปลงสภาพการจ้างได้ (คําพิพากษาฎีกาที่ ๑๒๐๙๓/๒๕๔๖)

         รายชื่อและลายมือชื่อของลูกจ้างต้องมีอยู่ครบตามจํานวนที่กฎหมายกําหนดทั้งในขณะยื่นข้อเรียกร้องและตลอดการเจรจา

         หากลูกจ้างยื่นข้อเรียกร้องโดยมีรายชื่อและลายมือชื่อไม่ครบตามมาตรา ๑๓ ข้อเรียกร้องเป็นอันตกไป แม้ต่อมาจะเพิ่มเติมจนครบในภายหลัง ก็หาทําให้การยื่นข้อเรียกร้องถูกต้องตามกฎหมายไม่ (คําพิพากษาฎีกาที่ ๓๒๔๑/๒๕๒๗)

        ถ้าลูกจ้างยื่นข้อเรียกร้องโดยมีรายชื่อและลายมือชื่อครบตามเงื่อนไขที่กฎหมายกําหนด แต่ระหว่างเจรจาข้อเรียกร้อง ลูกจ้างถอนข้อเรียกร้องจนเหลือไม่ครบจํานวนตามที่กฎหมายกําหนด ข้อเรียกร้องก็เป็นอันตกไปนับตั้งแต่วันที่ลูกจ้างผู้สนับสนุนข้อเรียกร้องไม่ครบจํานวนตามกฎหมาย (คําพิพากษาฎีกาที่ ๓๔๑๕/๒๕๒๕)