คำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษที่ ๑๔๗/๒๕๖๓
          ...ประเด็นต้องจ่ายค่าชดเชยหรือไม่ ศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ เห็นว่า เมื่อศาลแรงงานภาค ๒ รับฟังข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ สัญญาจ้างฉบับสุดท้ายของโจทก์จะครบกำหนดในวันที่ ๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑ ก่อนที่สัญญาจ้างจะครบกำหนดมีการเจรจาต่อสัญญาจ้างระหว่างโจทก์กับจำเลยที่ ๑ โจทก์ต้องการให้ต่อสัญญาจ้างอีก ๑ ปี แต่จำเลยที่ ๑ ต้องการให้โจทก์ทำงานต่อไปอีก ๖ เดือน จึงไม่สามารถตกลงเรื่องระยะเวลาการต่อสัญญาได้ และไม่ได้มีการทำสัญญาจ้างกันต่อไป

          เมื่อสัญญาจ้างมีกำหนดระยะเวลาสิ้นสุดของสัญญาไว้ กรณีจึงถือได้ว่าเป็นการเลิกจ้างเพราะเหตุสิ้นสุดสัญญาจ้างตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสอง

          นอกจากนี้ลักษณะของงานที่โจทก์ทำ ไม่เข้าหลักเกณฑ์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสี่ ที่เป็นการจ้างงานในโครงการเฉพาะที่มิใช่งานปกติของธุรกิจหรือการค้าของนายจ้างซึ่งต้องมีระยะเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดของงานที่แน่นอน หรือในงานอันมีลักษณะเป็นครั้งคราวที่มีกำหนดการสิ้นสุดหรือความสำเร็จของงาน หรือในงานที่เป็นไปตามฤดูกาลและได้จ้างในช่วงเวลาของฤดูกาลนั้น ซึ่งงานนั้นจะต้องแล้วเสร็จภายในเวลาไม่เกิน ๒ ปี ที่จะไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

          เมื่อมีการต่อสัญญาจ้างกันเรื่อยมาจนกระทั่งสัญญาฉบับสุดท้ายสิ้นสุดวันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑ รวมเป็นระยะเวลาการทำงานทั้งสิ้น ๕ ปี ๗ เดือน

          จำเลยที่ ๑ (นายจ้าง) จึงต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์ (ลูกจ้าง)

          ประเด็นต้องจ่ายเงินตอบแทนพิเศษตามฟ้องหรือไม่

          เห็นว่า สัญญาจ้างฉบับลงวันที่ ๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐ เป็นสัญญาทำขึ้นระหว่างโจทก์กับบริษัท เอ จำกัด โดยมีข้อตกลงว่า เงินตอบแทนพิเศษ จะต้องชำระให้ในกรณีที่ผู้รับจ้างได้อยู่จนครบสัญญาและไม่ได้รับการต่อสัญญาจ้าง/ปฏิบัติจนครบสัญญา ค่าตอบแทนพิเศษจะมีจำนวนเท่ากับอัตราเงินเดือนหนึ่งเดือน คือ ๑๖,๐๐๐ ดอลลาร์สหรัฐ

          เมื่อโจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ ๑ สัญญาจ้างดังกล่าวแม้ว่าคู่สัญญาจะไม่ใช่จำเลยที่ ๑ ก็ตาม แต่ก็ผูกพันจำเลยที่ ๑ ให้ต้องรับผิดชอบในฐานะนายจ้าง

          เมื่อสัญญามีข้อตกลงให้นายจ้างจ่ายเงินดังกล่าวในกรณีที่ผู้รับจ้างได้ทำงานจนครบสัญญาและไม่ได้รับการต่อสัญญาจากนายจ้าง

          ดังนั้น เมื่อโจทก์ทำงานให้แก่จำเลยที่ ๑ จนครบกำหนดเวลาตามที่ระบุไว้ในสัญญาจ้างดังกล่าวแล้ว และไม่ได้รับการต่อสัญญา เนื่องจากไม่อาจตกลงกันได้จึงเข้าหลักเกณฑ์ที่นายจ้างจะต้องจ่ายค่าตอบแทนพิเศษให้แก่ลูกจ้างตามข้อตกลงในสัญญาจ้าง
 

       หากจำเลยที่ ๑ จะชำระเป็นเงินไทยให้คิดอัตราแลกเปลี่ยนเงิน ณ สถานที่และในเวลาที่ใช้เงิน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๑๙๖ วรรคสอง 

จำนวนผู้เยี่ยมชม : 1615 ครั้ง
แบ่งปันข้อมูล โดย ผู้ใช้งาน : 0 | ทีมงาน : 0 ข้อมูล