การเลียนเครื่องหมายการค้า พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า

        มาตรา ๑๐๙ บัญญัติว่า “บุคคลใดเลียนเครื่องหมายการค้า เครื่องหมาย บริการ เครื่องหมายรับรอง หรือเครื่องหมายร่วมของบุคคลอื่นที่ได้จดทะเบียนแล้วใน ราชอาณาจักร เพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้า เครื่องหมายบริการ เครื่องหมายรับรอง หรือเครื่องหมายร่วมของบุคคลอื่นนั้น ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกิน สองปี หรือปรับไม่เกินสองแสนบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ”

ประมวลกฎหมายอาญา

        มาตรา ๒๗๔ บัญญัติว่า “ผู้ใดเลียนเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นซึ่งได้ จดทะเบียนแล้ว ไม่ว่าจะได้จดทะเบียนภายในหรือนอกราชอาณาจักรเพื่อให้ประชาชน หลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายการค้าของผู้อื่นนั้น ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินหนึ่งปี หรือปรับ ไม่เกินสองหมื่นบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ”

องค์ประกอบความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนไว้ใน ราชอาณาจักร

        ๑. มีการเลียนเครื่องหมายการค้า

        การเลียน คือ การทําให้คล้ายคลึงกับของที่แท้จริงโดยไม่ถึงกับทําให้เหมือน

        ๒. เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนในราชอาณาจักร

        ๓. มีเจตนาพิเศษ เพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่า เครื่องหมายการค้าที่เลียนนั้น เป็นเครื่องหมายการค้าของบุคคลอื่น

        ๔. ความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้ามาตรา ๑๐๙ รวมการเลียน เครื่องหมายบริการ เครื่องหมายรับรองและเครื่องหมายร่วม ส่วนความผิดตามประมวล กฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๔ เฉพาะการเลียนเครื่องหมายการค้า

        ๕. ถ้าเลียนเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนในราชอาณาจักร มีความผิดตาม พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้าฯ มาตรา ๑๐๙ และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๔ แต่ถ้าเลียนเครื่องหมายการค้าที่จดทะเบียนไว้นอกราชอาณาจักร มีความผิดตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๔ มาตราเดียว

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๖๔๕/๒๕๐๗ วินิจฉัยว่า การที่จะวินิจฉัยว่า ได้มีการเลียนเครื่องหมายการค้าหรือไม่ ไม่ใช่เครื่องหมายจะต้องเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ต้องวินิจฉัยว่าเครื่องหมายการค้านั้นชวนให้เห็นว่ามีลักษณะทํานองเดียวกัน อันอาจทําให้ประชาชนหลงผิดได้หรือไม่

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๒๗๘๘/๒๕๔๕ วินิจฉัยว่า ความผิดฐานเลี่ยนเครื่องหมายการค้า ประชาชนที่หลงเชื่อนั้นต้องอยู่ในประเทศไทยหรือไม่ มีผู้โต้เถียงว่า บุคคลที่หลงเชื่อต้องอยู่ในประเทศไทย แต่ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่จําเป็น ประชาชนที่ไหนก็ได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องประชาชนที่เมืองจีน มีการส่งสินค้าที่มีเครื่องหมายเลียนไปที่เมืองจีนทั้งหมด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เป็นความผิดฐานเลี่ยน แม้ว่าประชาชนจะอยู่นอกประเทศ  

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๘๒๘๔/๒๕๕๑ โจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้า คำว่า “WAXY” จําเลยใช้คำว่า “WAX” โดยใช้คำนี้เป็นคำใหญ่บนกลางกล่องสินค้า และมี คำว่า SPEP Polishing ประกอบใช้กับสินค้าจําพวกน้ำยาเคลือบเบาะ ปัญหาว่า เป็น การเลียนหรือไม่ “WAXY” กับ “WAX” ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จําเลยได้เลียนในส่วนที่เป็นสาระสําคัญแล้ว จึงมีความผิดฐานเลียนเครื่องหมายการค้า

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๔๗๑/๒๕๕๑ ฎีกา “HONDA” กับ “PANDA” ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ไม่มีความผิดฐานเลียน เพราะว่า “เครื่องหมายการค้าคำทั้งสองแตกต่างกัน” ประชาชนไม่สับสน นอกจากตัวเครื่องหมายคำแล้ว การใช้รูปร่าง รูปทรง ส่วนของเครื่องยนต์ สีของเครื่องยนต์ คล้าย ๆ กัน ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ไม่ได้จดทะเบียนรูปร่าง รูปทรงหรือสี เป็นเครื่องหมายการค้า จึงไม่มีความผิดฐานเลียน

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๑๒๕๕/๒๕๕๒ โจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายบริการ PENTHOUSE กับบริการผลิตรายการโทรทัศน์ บริการ Night Club บ่อนคาสิโน จําเลย ใช้คำว่า PENTHOUSE กับกิจการโรงแรม ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีความผิดตามมาตรา ๑๐๙ เพราะว่าบริการที่จําเลยใช้เป็นบริการโรงแรม โจทก์ไม่ได้จดบริการโรงแรมไว้

จำนวนผู้เยี่ยมชม : 577 ครั้ง
แบ่งปันข้อมูล โดย ผู้ใช้งาน : 0 | ทีมงาน : 0 ข้อมูล