พระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 เป็นกฏหมายที่ได้กำหนดกระบวนการล้มละลายอย่างเป็นทางการ และได้รับการแก้ไขในเวลาต่อมา โดยพระราชบัญญัติล้มละลายฉบับที่ 4 พ.ศ. 2541 โดยได้เพิ่มกระบวนการฟื้นฟูกิจการเข้ามาให้เป็นอีกทางเลือกหนึ่งของการจัดการทรัพย์สินลูกหนี้ที่มีหนี้สินล้นพ้นตัว นอกเหนือจากการบังคับให้ล้มละลาย
กฏหมายล้มละลายในส่วนที่เกี่ยวกับการฟื้นฟูกิจการของไทยบัญญัติในมาตรา 90/1 ในมาตรา ลูกหนี้ หมายความว่า ลูกหนี้ที่เป็นบริษัทจำกัด บริษัทมหาชนจำกัด หรือนิติบุคคลอื่นที่กำหนดไว้ในกฏกระทรวง ซึ่งต่างจากกฏหมายล้มละลายที่ลูกหนี้ที่จะถูกฟ้องล้มละลายได้มีทั้งลูกหนี้ที่เป็นบุคคลธรรมดาและนิติบุคคลทุกประเภท
|
