มาตรา  905   วรรคหนึ่ง   บัญญัติว่า

“ภายในบังคับแห่งบทบัญญัติมาตรา  1008  บุคคลผู้ได้ตั๋วเงิน

ไว้ในครอบครอง    ถ้าแสดงให้ปรากฏสิทธิด้วยการสลักหลังไม่ขาดสาย   แม้ถึงว่า

การสลักหลังรายที่สุดจะเป็นสลักหลังลอยก็ตาม    ท่านให้ถือว่าเป็นผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย     เมื่อใดรายการสลักหลังลอยมีสลักหลังรายอื่นตามหลังไปอีก  

ท่านให้ถือว่าบุคคลผู้ที่ลงลายมือชื่อในการสลักหลังรายที่สุดนั้น   เป็นผู้ได้ไปซึ่ง

ตั๋วเงินด้วยการสลักหลังลอย    อนึ่งคำสลักหลังเมื่อขีดฆ่าเสียแล้ว   ท่านให้ถือเสมือนว่ามิได้มีเลย”

          หลักเกณฑ์ตามมาตรา  905   เป็นบทบัญญัติเกี่ยวกับวิธีพิสูจน์ความเป็นผู้ทรง 

ในตั๋วเงินชนิดระบุชื่อผู้รับเงิน   กรณีที่เป็นผู้ทรงโดยการรับสลักหลัง 

            ความหมายข้อความในแต่ละตอนของมาตรา  905  วรรคหนึ่ง  สรุปได้ดังนี้

            มาตรา  905  วรรคหนึ่ง  “ภายในบังคับแห่งบทบัญญัติมาตรา  1008…” 

ข้อความตรงนี้ก็หมายความว่า  มาตรา  905  จะต้องอยู่ในบังคับของมาตรา  1008 

คือ  มาตรา  1008   บัญญัติไว้อย่างไรก็ให้บังคับไปตามบทบัญญัติมาตรา  1008  เราไม่นำมาตรา  905  ไปใช้บังคับ

            ดังนั้น  ในเบื้องต้นต้องทราบเสียก่อนว่า มาตรา  1008  นั้น  เป็นเรื่องอะไร

            * มาตรา  1008   เป็นเรื่องลายมือชื่อในตั๋วเงินเป็นลายมือปลอม   หรือเป็นลายมือชื่อที่ลงไว้โดยปราศจากอำนาจ  

ดังนั้น   ถ้าหากปรากฏว่าลายมือชื่อของคู่สัญญาในตั๋วเงินคนใดคนหนึ่ง

เป็นลายมือชื่อปลอมหรือเป็นลายมือชื่อที่ลงไว้โดยปราศจากอำนาจ   เราต้องบังคับตามมาตรา  1008  ไม่นำมาตรา  905  มาบังคับ     หรือกล่าวอีกนัยหนึ่ง   คือว่า

“เรื่องของมาตรา  905  นั้น  จะต้องเป็นลายมือชื่อที่แท้จริงจะต้องเป็นลายมือ

ชื่อที่ลงไว้โดยได้รับมอบอำนาจ”  *

            สรุปในเบื้องต้นก่อนว่า  “มาตรา  905  วรรคหนึ่ง  เป็นวิธีการพิสูจน์ความเป็น

ผู้ทรงโดยชอบด้วยกฎหมาย  ในตั๋วเงินชนิดระบุชื่อซึ่งไม่มีลายมือชื่อปลอม  หรือ

ลายมือชื่อที่ลงไว้โดยปราศจากอำนาจของเจ้าของลายมือชื่อ  กล่าวคือ  ถ้าหากว่า

ลายมือชื่อผู้สลักหลังเป็นลายมือชื่อปลอม  หรือลงโดยปราศจากอำนาจ  ก็ถือว่า

การสลักหลังนั้นขาดสาย”