ฎีกา9907/54 (วิอาญา ทนายศาลขอแรงที่ศาลแต่งตั้งให้แก่จำเลยตามป.วิอาญา173 เมื่อศาลชั้นต้นกำหนดจำนวนเงินรางวัลให้แก่ทนายตามระเบียบฯแล้ว ทนายจะอุทธรณ์คำสั่งได้หรือไม่เพียงใด?)
“ระเบียบคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรมว่าด้วยการจ่ายเงินรางวัลและค่าใช้จ่ายแก่ทนายความที่ศาลตั้งให้ผู้ต้องหาหรือจำเลย ตามป.วิอาญา173(ฉบับที่2) พ.ศ.2550 และข้อ6 กำหนดให้เฉพาะศาลชั้นต้นเป็นผู้มีหน้าที่กำหนดจำนวนเงินรางวัลให้ทนายความ ทั้งในการปฎิบัติหน้าที่ในศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา ไม่ได้กำหนดให้ศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกามีหน้าที่ในการกำหนดเงินรางวัลให้ทนายความ เมื่อศาลชั้นต้นได้กำหนดเงินรางวัลทนายความแก่ผู้ร้องตามอัตราระเบียบที่กำหนดไว้แล้ว ผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งว่าศาลชั้นต้นกำหนดเงินรางวัลให้ผู้ร้องไม่เหมาะสมแก่หน้าที่ ขอให้ศาลอุทธรณ์กำหนดเงินรางวัลให้ใหม่ ศาลอุทธรณ์ย่อมไม่อาจกำหนดจำนวนเงินรางวัลให้ผู้ร้องได้เพราะเป็นหน้าที่โดยเฉพาะของศาลชั้นต้น เมื่อศาลชั้นต้นมิได้มีคำสั่งไปโดยมิชอบด้วยระเบียบหรือกฎหมาย อุทธรณ์ของผู้ร้องย่อมไม่อาจเปลี่ยนแปลงผลตามคำสั่งของศาลชั้นต้นได้ จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย”
(ข้อสังเกต แม้ฎีกานี้จะวางหลักว่าการกำหนดเงินรางวัลให้แก่ทนายเป็นอำนาจศาลชั้นต้นโดยเฉพาะ--แต่มีข้อสังเกตตรงคำวินิจฉัยที่ว่า “เมื่อศาลชั้นต้นมิได้มีคำสั่งไปโดยมิชอบด้วยระเบียบหรือกฎหมาย อุทธรณ์ของผู้ร้องย่อมไม่อาจเปลี่ยนแปลงผลตามคำสั่งของศาลชั้นต้นได้ จึงไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย” จะมีความหมายว่า หากเป็นกรณีที่ข้อเท็จจริงปรากฏแก่ศาลสูงว่า “คำสั่งของศาลชั้นต้นไม่ชอบด้วยระเบียบหรือกฎหมาย”แล้ว ทนายมีสิทธิอุทธรณ์ได้หรือไม่—เช่นว่าดุลพินิจของศาลชั้นต้นผิดระเบียบในข้อต่างๆ มิใช่อุทธรณ์ว่าใช้ดุลพินิจเหมาะสมหรือไม่ตามฎีกานี้(ฎีกาเนติฯปี54ตอน10 หน้า2075).
|
