ความเป็นมาและความสำคัญของหนี้ # กฎหมายหนี้
การที่ก่อให้เกิดหนี้ขึ้นมานั้น มีที่มาเนื่องจากเจ้าหนี้เชื่อว่าลูกหนี้จะชำระหนี้ให้ จึงมีบุคคลสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งเป็นเจ้าหนี้ อีกฝ่ายหนึ่งเป็นลูกหนี้ ผูกพันกันโดยไม่ต้องมีทรัพย์สินอย่างทรัพยสิทธิ เป้าหมายคือการได้รับชำระหนี้ หนี้จึงเกิดมาชั่วคราวเพื่อได้รับชำระหนี้ เพราะฉะนั้นมาตรา ๑๙๔ จึงบัญญัติว่า ด้วยอำนาจแห่งมูลหนี้ เจ้าหนี้ย่อมมีสิทธิบังคับให้ชำระหนี้ได้ แต่วรรคสองบอกว่า การชำระหนี้โดยงดเว้นก็มีได้ ก็เพราะว่าหนี้งดเว้นลูกหนี้ต้องชำระหนี้โดยงดเว้นอยู่ตลอดเวลา หนี้งดเว้นไม่ระงับด้วยการชำระหนี้
กฎหมายลักษณะหนี้ทั้งหมด ดูแต่เผินๆ เป็นกฎหมายเพื่อประโยชน์ของเจ้าหนี้ทุกมาตรา แต่แท้ที่จริงแล้วหนี้เกิดมาก็เพราะเจ้าหนี้ไว้ใจลูกหนี้ที่จะได้รับชำระหนี้จากลูกหนี้ เพราะฉะนั้นบรรพ ๒ ลักษณะ ๑ ทั้งหมดจึงตอบสนองการชำระหนี้
หนี้เกิดขึ้นมาเพราะมีเจ้าหนี้ลูกหนี้ก็จริง แต่ไม่ผูกพันตัวคน บังคับเอากับตัวคนไม่ได้ กลับไปบังคับเอาแก่ทรัพย์สินตามมาตรา ๒๑๔ ที่ว่าทรัพย์สินของลูกหนี้ย่อมเป็นประกันแห่งหนี้ทั้งปวง มีทรัพย์สินของลูกหนี้อยู่เบื้องหลังเพราะเขาเชื่อว่าลูกหนี้มีทรัพย์สินจึงจะชำระหนี้ให้เจ้าหนี้ได้ จึงมีหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ขึ้นมา ฉะนั้นการปล่อยสินเชื่อเจ้าหนี้จึงดูที่หลักประกัน เมื่อเป็นการไว้เนื้อเชื่อใจ หนี้จึงเป็นเรื่องของคู่กรณีสองฝ่ายนี้เท่านั้น ไม่ไปเกี่ยวข้องกับบุคคลภายนอกเลย
|
