คดี McCulloch V. Maryland เมื่อ ค.ศ. 1819 โดยจอห์น มาร์แชล ในคดีนี้ กฎหมายมลรัฐแมรีแลนด์ห้าม มิให้ธนาคารใดๆ ที่ดำเนินงานอยู่ภายในมลรัฐและมิได้รับมอบอำนาจจากมลรัฐออก ตราสารการเงิน เว้นแต่มีเอกสารประทับที่ออกโดยทางการมลรัฐ ซึ่งการออกเอกสาร ดังกล่าวต้องเสียค่าธรรมเนียม และการฝ่าฝืนเป็นความผิดทางอาญา รัฐสภาของรัฐบาล

สหรัฐออกกฎหมายจัดตั้งธนาคารสหรัฐและสาขาบัลติมอร์ของธนาคารได้ออกตราสารการเงินในมลรัฐเเมรีแลนด์ไดยไม่ปฏิบัติตามกฎหมายมลรัฐเเมรีแลนด์ ในการวินิจฉัยว่าการเก็บภาษีธนาคารสหรัฐของมลรัฐแมรีแลนด์สามารถมีผลบังคับใช้หรือไม่ มาร์แชล ปฏิเสธที่จะระบุข้อความส่วนหนึ่งส่วนใดของรัฐธรรมนูญที่สนับสนุนคำวินิจฉัยของตน แต่ มาร์แชลอ้างถึงโครงสร้างของการปกครองระบบสหพันธรัฐ

โดยสรุปว่า การปกครองระบบ ดังกล่าวไม่อาจดำรงอยู่ได้ ถ้ามลรัฐซึ่งเจ้าหน้าที่ของตนได้รับเลือกจากผู้มีสิทธิเลือกตั้งภายในมลรัฐสามารถเก็บภาษีหน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐที่ดำเนินงานอย่ภายในมลรัฐ จึงเสมือนหนึ่งมลรัฐเก็บภาษีจากประชาชนที่มีสิทธิเลือกตั้งทั้งประเทศ มาร์แชลให้เหตุผลอีก ว่าอำนาจเก็บภาษีคืออำนาจในการทำลายกฎหมายมลรัฐแมรืแลนด์ จึงแย้งต่ออำนาจ สูงสุดของรัฐสภาของรัฐบาลรัฐที่จะจัดตั้งธนาคารและขัดต่อรัฐธรรมนูญสหรัฐในการตีความรัฐธรรมนูญโดยพิจารณารัฐธรรมนูญทั้งฉบับ ทำให้ศาลได้ใช้องค์ประกอบอื่นๆ เช่น หลักความยุติธรรมขั้นพื้นฐานมาใช้ในการตีความ ผลของการตีความ แนวนี้คือ ศาลมีบทบาททางการเมืองเป็นอย่างสูง

ที่มา อ้างอิงจาก : หนังสือรวมคำบรรยายเนติบัณฑิต 2/67 วิชา สิทธิมนุษยชนในกระบวนการยุติธรรม(อ.วิชัย วิวิตเสวี) เล่มที่1