หัวข้อ : กฎหมายอาญาภาคความรับผิด มาตรา 59-106 อาจารย์เกียรติขจร เนติฯ
หมวดหมู่ : สกัดหลักกฎหมายอาญา ฎีกาเด่น 5ดาว (เตรียมสอบ 3 สนาม)





“กฎหมายอาญาภาคความรับผิด…..โดยท่านอาจารย์เกียรติขจร (ผู้บรรยายกฎหมายอาญาภาคความรับผิดมาตรา 59-106 เนติฯ)” 

เรื่อง....ความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำและผล

>>หลักในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำและผล มี 2 ทฤษฎีคือ
1.ทฤษฎีเงื่อนไข ก็คือหลักเรื่อง“ผลโดยตรง”
2.ทฤษฎีเหตุที่เหมาะสม ทฤษฎีเหตุที่เหมาะสมนี้เราแบ่งได้เป็น 2 กรณี คือ
1) หลักเรื่อง“ผลธรรมดา” ตาม ม.63
2) หลักเรื่อง“เหตุแทรกแซง”

>>"กรณีผลโดยตรง"
หลักเรื่องผลโดยตรง มีหลักอยู่ว่า “ถ้าไม่ทำ ผลก็ไม่เกิด” (เพราะผู้กระทำทำผลจึงเกิดขึ้น ผลนั้น ย่อมเป็นผลโดยตรง)

..... ตัวอย่าง แดงเอาก้อนหินขว้างหัวดำ ดำหลบทัน ก้อนหินไม่ถูกหัวดำ แต่ดำเซไปตกน้ำ ดำว่ายน้ำไม่เป็น ดำจึงจมน้ำตาย กรณีนี้ จะเห็นได้ว่าความตายของดำเป็นผลโดยตรง เพราะ ถ้าแดงไม่ขว้างก้อนหินใส่หัวดำ ดำก็จะไม่หลบ เมื่อดำไม่หลบ ดำก็จะไม่เซไปตกน้ำตาย (ถ้าแดงไม่ทำผลก็จะไม่เกิด) ดังนั้น ความตายของดำจึงเป็นผลโดยตรงมาจากการกระทำของแดง เมื่อแดงมีเจตนาทำร้าย แดงก็ผิดมาตรา 290

**ข้อสังเกต**
แต่ถ้าแม้ผู้กระทำไม่ทำ ผลนั้นก็ยังเกิดขึ้น ผลนั้นก็ไม่ใช่ผลโดยตรง เมื่อไม่ใช่ผลโดยตรงผู้กระทำก็ไม่ต้องรับผิดในผลนั้น

...ตัวอย่าง แดงขับรถยนต์ซึ่งมีที่ห้ามล้อชำรุดไปตามถนน ระหว่างทางปรากฏว่า ด.ช.ดำ วิ่งตัดหน้ารถยนต์ของแดงในระยะกระชั้นชิด รถของแดงจึงชน ด.ช.ดำ ถึงแก่ความตาย มีผู้เชี่ยวชาญมาเบิกความว่า แม้รถยนต์ของแดงจะมีที่ห้ามล้อดีอย่างไร ยังไงก็ต้องชน ด.ช.ดำ อยู่ดี เพราะ ด.ช.ดำ วิ่งตัดหน้ารถยนต์ของแดงในระยะกระชั้นชิดมาก กรณีนี้ จะเห็นได้ว่า การที่แดงขับรถยนต์ซึ่งมีที่ห้ามล้อชำรุดไปตามถนน เราต้องถือว่าแดงประมาทแล้ว ตามมาตรา 59 วรรคสี่ การกระทำของแดงจึงครบองประกอบภายใน ตามโครงสร้างข้อ 1.3 แต่แดงไม่ต้องรับผิดในความตายของ ด.ช.ดำ เพราะความตายของ ด.ช.ดำ นั้นไม่ใช่ผลโดยตรง เพราะแม้รถยนต์ของแดงที่ห้ามล้อไม่ชำรุด ยังไงก็ต้องชน ด.ช.ดำอยู่ดี 
ดังนั้น จึงเป็นกรณีที่ แม้แดงไม่ทำผลก็ยังเกิดขึ้น ผลนั้นจึงไม่ใช่ผลโดยตรง เมื่อไม่ใช่ผลโดยตรงแดง ก็ไม่ต้องรับผิดในความตายของดำ เพราะผลของการกระทำนั้นไม่สัมพันธ์กับการกระทำ

>>>ตัวอย่างฎีกาที่วินิจฉัยทำนองเดียวกัน
ฎีกาที่ 4883/2553 แม้จำเลยจะขับรถบรรทุกสิบล้อและรถพ่วงด้วยความเร็วสูง แต่จำเลยขับรถในทางเดินรถของตนโดยถูกต้อง ส่วน ส. มิได้จอดรถเพื่อรถกลับรถในช่องกลับรถอย่างในภาวะปกติธรรมดา หากแต่เป็นเพราะรถที่ ส. ขับเกิดเสียการทรางตัวแล้วหมุนเข้าไปในทางเดินรถของจำเลยและขวางรถที่จำเลยขับในระยะกระชั้นชิด ในภาวะเช่นนั้นไม่ว่าจำเลยจะขับมาในลักษณะเช่นใดจำเลยย่อมไม่อาจจะหลบหลีกเพื่อมิให้ชนกับรถที่ ส. ขับได้ ดังนั้น การที่จำเลยขับรถบรรทุกสิบล้อและรถพ่วงด้วยความเร็วสูงและไม่ขับให้อยู่ในช่องเดินรถด้านซ้ายจึงมิใช่เป็นผลโดยตรง ที่ทำให้เกิดการเฉี่ยวชนกันจำเลย จึงไม่มีความผิดฐานขับรถโดยประมาทและกระทำโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย




กฎหมายอาญาภาคความรับผิด มาตรา 59-106 อาจารย์เกียรติขจร เนติฯ | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

จำนวนผู้ชม : 3373 ครั้ง
ลงวันที่ 08/06/2014 23:18:44





ข้อมูลบทความ ในหมวดหมู่เดียวกัน