“ใบรับรองการตรวจสภาพรถยนต์”

   
ใบรับรองการตรวจสภาพรถยนต์ ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์เป็นเอกสารที่กรมการขนส่งทางบกมอบให้บริษัทที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งสถานตรวจสภาพรถยนต์เพื่อตรวจสภาพรถและออกใบรับรองเป็นหลักฐานว่ารถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ได้ผ่านการตรวจสภาพแล้ว พนักงานของบริษัทที่มีหน้าที่ออกใบรับรองไม่ใช่เจ้าพนักงานตามกฎหมาย ใบรับรองที่ออกโดยพนักงานบริษัทถือไม่ได้ว่าเป็นเอกสารราชการ การที่จำเลยทำใบรับรองการตรวจสภาพรถยนต์ตามกฏหมายว่าด้วยรถยนต์ปลอมไปแสดงต่อเจ้าหน้าที่สนง.ขนส่งเพื่อใช้ประกอบการเสียภาษีประจำปีจึงเป็นความผิดตาม ป.อ. มาตรา ๒๖๔และ ๒๖๘ คำพิพากษาฏีกา ๒๐๑๗/๒๕๕๐

ข้อสังเกต

๑.ใบตรวจสภาพรถยนต์แม้เป็นเอกสารที่กรมการขนส่งทางบกมอบให้บริษัทที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งสถานตรวจสภาพรถยนต์เพื่อตรวจสภาพรถและออกใบรับรองเป็นหลักฐานว่ารถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ได้ผ่านการตรวจสภาพแล้ว ก็ตาม แม้ใบตรวจสภาพนั้นเป็นเอกสารของทางราชการ แต่เนื่องจากบริษัทที่ได้รับอนุญาตให้ตรวจสภาพรถไม่ใช่หน่วยราชการของกรมการขนส่งทางบกแต่เป็นบริษัทของเอกชน ทั้งพนักงานของบริษัทที่มีหน้าที่รับรองการตรวจสภาพรถก็ไม่ใช่ข้าราชการของกรมการขนส่งทางบก จึงไม่ใช่ “ เจ้าพนักงาน” ที่มีหน้าที่ออกใบรับรองการตรวจสภาพแต่อย่างใด ดังนั้นการปลอมใบรับรองการตรวจสภาพที่บริษัทเอกชนทำขึ้นจึงไม่ใช่การปลอมเอกสารราชการ แต่เป็นการทำปลอมขึ้นทั้งฉบับซึ่งใบรับรองการตรวจสภาพรถยนต์โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายต่อกรมการขนส่งทางบก และบริษัทเอกชนที่ได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งทางบกให้ตรวจสภาพรถตามที่ถูกทำปลอมใบรับรองการตรวจสภาพรถยนต์ แต่การกระทำดังกล่าวไม่ใช้การปลอมเอกสารราชการ เมื่อนำไปใช้ต่อทะเบียนภาษีรถยนต์ประจำปีที่สนง.ขนส่ง ย่อมมีความผิดฐานใช้เอกสารปลอม เมื่อเป็นทั้งผู้ปลอมและเป็นผู้ใช้เอกสารปลอมจึงต้องลงโทษฐานใช้เอกสารปลอมเพียงกระทงเดียว

ที่มาอ้างอิงจาก อ.จิระประวัติ เเบบประเสริฐ