ความผาสุกและประโยชน์ของบุตรผู้เยาว์เป็นสาระสำคัญ (the happiness and welfare of the child as the first and paramount consideration) โดยคำนึง 8 ประการดังต่อไปนี้

1. บุตรที่อ่อนอายุต้องการมารดา (young children need mothers) 
2.บุตรอยู่ในความดูแลของฝ่ายใดอยู่แล้ว ควรให้ฝ่ายนั้นดูแลต่อไปตามเดิม(continuity of care)
3.บุตรทั้้งหลายควรจะได้อยู่ร่วมกันในครอบครัวเดียวกัน (keeping the children together)
4. หากประสงค์และความรู้สึกของบุตร (wishes and feelings of the child) โดยเฉพาะอย่างยิ่งบุตรที่โตที่จะมีความรู้สึกชอบได้แล้ว
5.ความสามารถจัดการศึกษาอบรม (education) ด้านวิชาการ วิชาชีพ ศาสนา (religion) ศีลธรรมและการพัฒนาทางสติปัญญา(intellectual development) ให้แก่บุตรทั้งในโรงเรียนและที่บ้าน
6. ความสามารถในการจัดหาที่พักอาศัย (accommodation) อาหาร เครื่องนุ่งห่มและรักษาพยาบาล(medical care) ให้แก่บุตร
7. ระยะเวลาที่บุตรได้อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่เป็นอยู่ (existing environment) และผลกระทบในการเปลี่ยนแปลงสภาวะแวดล้อมนั้นซึ่งรวมทัั้งการเปลี่ยนแปลงสถานศึกษา เพื่อนนักเรียน เพื่อนบ้าน และการเยี่ยมเยียนของญาติพี่น้อง
8. ความรักใคร่เอ็นดู (love and affection) และความรู้สึกผูกพันทางจิตใจ (emotionalities) ระหว่างบุตรกับบิดาหรือมารดา