(๑) เมื่อพิจารณาถึงคำฟ้องและชั้นของศาล ปรากฎว่า ศาลนั้นมีอำนาจที่จะพิจารณาพิพากษาคดีนั้น ได้ตามบทบัญญัติพระธรรมนุญศาลยุติธรรม (แสดงว่าเป็เรื่องอำนาจศาลตามพระธรรมนุญศาลยุติธรรม คือ อำนาจของผู้พิพากษา หรืออำนาจตุลาการ)
และ
เขตอำนาจศาล ต้องดูตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๓ ถึง มาตรา ๑๐
เมื่อพิจารณาคำฟ้องและชั้นศาล
คำฟ้องดู มูลคดี ภูมิลำเนา หรือ เรื่องต่างๆ ว่าเข้ามาตราไหน
พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ฟ้องศาลไหน ? ใครไม่รู้เห็นศาลฏีกาใหญ่จัง ใกล้บ้านฟ้องศาลฎีกาดีไหม ?
มาตรา ๑ พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ศาลยุติธรรมตามพระธรรมนูญนี้มีสามชั้น คือ ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรร์ และศาลฎีกา เว้นแต่จะมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นอย่างอื่น
ต่อ มาตรา ๑๗๐ ห้ามมิให้ฟ้อง พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดี เป็นครั้งแรกในศาลหรือโดยศาลอื่น นอกจาศาลชั้นต้น เว่นแต่ มีกฎหมายบัญญัติไว้ชัดแจ้งเป็นอย่างอื่น
(ห้ามศาลพิจารณา ชี้ขาดตัดสินคดี และคู่ความ ฟ้อง)
มาตรา ๑๗๐ วรรค ๒ ภายใต้บังคับแห่งบทบัญญัติในภาคนี้ ว่าด้วยคดีไม่มีข้อพิพาท คดีมโนสาเร่ คดีขาดนัด และคดีที่มอบให้อนุญาโตตุลาการชี้ขาด
การฟ้อง การพิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีในศาลชั้นต้น นอกจากจะต้องบังคับตามบทบัญญัติทั่วไปภาค ๑ แล้วให้บังคับตามบทบัญญัติในลักษณะนี้ด้วย
