คดีนี้แม้เป็นคดีเกี่ยวกับการบังคับวงศ์ญาติทั้งหลายและบริวารของผู้ถูกฟ้องขับไล่ออกจากอสังหาริมทรัพย์อันมีค่าเช่าหรืออาจให้เช่าได้ในขณะยื่นคำฟ้องไม่เกินเดือนละหนึ่งหมื่นบาท ซึ่งคู่ความในคดีต้องห้ามมิให้ฎีกาในข้อเท็จจริง แต่เมื่อศาลอุทธรณ์ภาค 7 พิพากษากลับ โจทก์จึงมีสิทธิฎีกาได้ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 248 วรรคสาม
----------------------------------
ตาม ป.วิ.พ. 248 ว.3 คดีเกี้ยวกับการฟ้องบังคับวงศ์ญาติหรือบริวารของผู้ถูกฟ้องขับไล่ออกจากอสังหาฯ ซึ่งในคดีฟ้องขับไล่นั้นห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม ว.2 ในกรณีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนหรือแก้ไขเล็กน้อย ไม่ว่าบุคคลนั้นจะแสดงอำนาจพิเศษให้ศาลเห็นได้หรือไม่ ห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งในฎีกาดังกล่าวเป็นกรณีศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาขอวศาลชั้นต้น ดังนั้นจึงไม่ต้องด้วยบทบัญญัติตาม ป.วิ.พ. ม.248 ว.3 กรณีจึงสามารถฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงดังกล่าวได้
