เป็นอีกฐานความผิดหนึ่งที่แก้ไขใหม่ คือ ความผิดเกี่ยวกับเพศและความผิดต่อเสรีภาพตามมาตรา ๒๗๗, ๒๘๕/๑ และมาตรา ๓๒๑/๑
๑) หากจำเลยกระทำชำเราต่อเด็กอายุไม่เกิน ๑๓ ปี ห้ามจำเลยอ้างความไม่รู้ข้อเท็จจริงเรื่องอายุเพื่อให้พ้นผิด แต่ยังคงอ้างได้หากกระทำต่อเด็กอายุตั้งแต่ ๑๓ ปี ๑ วัน จนถึงอายุ ๑๕ ปี
๒) การห้ามอ้างความไม่รู้ข้อเท็จจริงในเรื่องอายุ ห้ามอ้างในมาตรา ๓๑๗ ด้วย ฉะนั้น ต่อไป หากจำเลยกระทำชำเราและพรากเด็กอายุไม่เกิน ๑๓ ปี แม้จำเลยจะเข้าใจว่าเด็กมีอายุกว่า ๑๓ ปี เนื่องจากเด็กมีรูปร่างใหญ่โตกว่าปกติ จำเลยก็ยังมีความผิดฐานกระทำชำเราเด็กและพรากเด็กอยู่
๓) หากศาลอนุญาตให้สมรสกันในภายหลัง ให้ศาลลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้ (จะไม่ลงโทษเลยไม่ได้) ต่างจากกฎหมายเดิม ให้ผู้กระทำผิดไม่ต้องรับโทษ หรือหากรับโทษอยู่ ก็ให้โทษนั้นสิ้นสุดลง
ที่มา/อ้างอิง : หลักและคำพิพากษากฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
