เจาะหลัก* พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๘ 

******************

 ปัจจุบันมีพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๘ มาตรา ๘ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๘ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม และ ให้ใช้ความต่อไปนี้แทน และมาตรา ๙ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๙/๑ แห่ง พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ดังนี้

        มาตรา ๑๘ “ภายใต้บังคับมาตรา ๑๙/๑ ศาลจังหวัดมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีแพ่งและคดีอาญาทั้งปวงที่มิได้อยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรมอื่น”

        มาตรา ๑๙/๑ “บรรดาคดีซึ่งเกิดขึ้นในเขตศาลแขวงและอยู่ในอำนาจของ ศาลแขวงนั้นถ้ายื่นฟ้องต่อศาลแพ่ง ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ศาลแพ่งธนบุรี ศาลอาญา ศาลอาญากรุงเทพใต้ ศาลอาญาธนบุรี หรือศาลจังหวัด ให้อยู่ในดุลพินิจของศาล ดังกล่าวที่จะยอมรับพิจารณาคดีใดคดีหนึ่งที่ยื่นฟ้องเช่นนั้นหรือมีคำสั่งโอนคดีไป ยังศาลแขวงที่มีเขตอำนาจก็ได้ และไม่ว่ากรณีจะเป็นประการใด หากศาลแพ่ง ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ศาลแพ่งธนบุรี ศาลอาญา ศาลอาญากรุงเทพใต้ ศาลอาญาธนบุรี หรือศาลจังหวัดได้มีคำสั่งรับฟ้องคดีเช่นว่านั้นไว้แล้ว ให้ศาลดังกล่าวพิจารณาพิพากษาคดีนั้นต่อไป

        ดังนั้น ศาลจังหวัดจึงอาจใช้ดุลพินิจที่จะรับฟ้องแย้งซึ่งอยู่ในเขตศาลแขวงและอำนาจของศาลแขวงไว้พิจารณา หรือมีคำสั่งโอนคดีไปยังศาลแขวงที่มีเขตอำนาจก็ได้ และหากศาลจังหวัดได้มีคำสั่งรับฟ้องแย้งนั้นไว้แล้ว ให้ศาลจังหวัดพิจารณาพิพากษาคดีนั้นต่อไป (ข้อสอบเนติบัณฑิตสมัยที่ ๖๘ ภาคสอง ข้อ ๑๐)

อ้างอิง : วิชา กฏหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ภาค1(อ.อุดม เฟื่องฟุ้ง) รวมคำบรรยายเนติฯ เล่มที่๕ สมัยที่ ๖๙