กรณีการถอนฟ้องหลังจากจำเลยยื่นคำให้การแล้ว ศาลจะอนุญาตให้ โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อนไม่ได้

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๙๖๗/๒๕๕๖ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๕ วรรคสอง บัญญัติว่า “ภายหลังจำเลยยื่นคำให้การแล้วโจทก์อาจยื่นคำร้อง ขอโดยทำเป็นคำร้องต่อศาลชั้นต้น เพื่ออนุญาตให้โจทก์ถอนคำฟ้องได้ ศาลจะอนุญาต หรือไม่อนุญาตภายในเงื่อนไขตามที่เห็นสมควรก็ได้” จากบทบัญญัติของกฎหมาย ดังกล่าวเห็นได้ชัดว่า กฎหมายให้สิทธิโจทก์ถอนคำฟ้องจากศาลได้ ในเมื่อโจทก์ไม่ต้องการที่จะดำเนินคดีแก่จำเลยอีกต่อไป แต่มีเงื่อนไขว่าในกรณีที่จำเลยยื่นคำให้การแล้ว ศาลจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องโดยไม่ฟังจำเลยก่อนไม่ได้ และ ให้เป็นดุลพินิจของศาลที่จะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่ก็ได้ ไม่ว่าจำเลยจะคัดด้านการถอนฟ้องของโจทก์หรือไม่ก็ตาม ทั้งนี้โดยคำนึงถึงความสุจริตของโจทก์ ในการดำเนินคดี ตลอดจนความเป็นธรรมและความเสียหายของจำเลยประกอบด้วย

        คดีนี้จำเลยให้การปฏิเสธว่า จำเลยไม่เคยทำคำขอเป็นลูกค้าและเปิดบัญชี ชื้อขายหลักทรัพย์กับบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ อ. ไม่เคยสั่งชื้อขายหุ้นตามที่โจทก์ฟ้องและ ขอส่งลายมือชื่อของจำเลยในเอกสารต่าง ๆ ที่โจทก์อ้างส่งไปตรวจพิสูจน์ว่าเป็นลายมือชื่อ ของจำเลยหรือไม่ หลังจากสืบพยานโจทก์เสร็จสิ้นแล้ว และสืบพยานจำเลยไปแล้ว ๑ ปาก ศาลชั้นต้นอนุญาตให้เลื่อนการพิจารณาไปเพื่อรอผลการตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อ ของจำเลย ต่อมากองพิสูจน์หลักฐาน สำนักงานตำรวจแห่งชาติ แจ้งผลการตรวจพิสูจน์โดยให้ความเห็นว่า ลายมือชื่อในเอกสารไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลย โจทก์แถลงไม่รับรอง ผลการตรวจพิสูจน์ จำเลยจึงขอสืบพยานผู้ตรวจพิสูจน์ลายมือชื่อของจำเลยในนัดต่อไป เมื่อถึงวันนัด ฝ่ายจำเลยพร้อมสืบพยาน แต่โจทก์กลับยื่นคำร้องขอถอนฟ้องและขอให้ ศาลชั้นต้นมีคำลังให้คืนค่าขึ้นศาลแก่โจทก์เป็นกรณีพิเศษ แต่จำเลยคัดค้าน ดังนี้ เห็นได้ว่าเหตุที่โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องก็เนื่องมาจากโจทก์เชื่อว่าหากดำเนิน กระบวนพิจารณาต่อไปแล้วโจทก์ต้องเป็นฝ่ายแพ้คดี และผลแห่งการนั้นโจทก์จะ ไม่ได้รับเงินค่าธรรมเนียมศาลที่จะชำระไว้แล้วคืน ทั้งอาจต้องรับผิดชดใช้ค่าฤชา ธรรมเนียมให้แก่จำเลยอีกด้วย พฤติการณ์การขอถอนฟ้องดังกล่าวของโจทก์จึงมิได้เป็นไปโดยสุจริต ทำให้จำเลยเสียเปรียบ ไม่มีเหตุสมควรที่จะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง

        สำหรับคดีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ โจทก์ขอถอนฟ้อง ศาลมีคำสั่งอนุญาตได้โดยไม่ต้องฟังจำเลยก่อน กรณีไม่อยู่ในบังคับมาตรา ๑๗๕ วรรคสอง