คำพิพากษาฎีกาเกี่ยวกับมาตรา ๑๓๒ 

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๔๗๘๑/๒๕๕๐ การที่ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ มีคำสั่งให้ศาลชั้นต้นเรียกโจทก์ให้ชำระค่าขึ้นศาลชั้นอุทธรณ์เพิ่มตามจำนวนทุนทรัพย์ที่พิพาทให้ครบถ้วน ภายใน ๑๕ วัน นับแต่ทราบคำสั่ง และศาลชั้นต้นส่งหมายนัดแจ้งคำสั่งศาลอุทธรณ์ ภาค ๓ ให้โจทก์ทราบโดยชอบแล้วโดยวิธีรับหมายเมื่อวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๘ แต่โจทก์มิได้ดำเนินการชำระค่าขึ้นศาลในชั้นอุทธรณ์ให้ครบถ้วนภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าว จึงถือว่าโจทก์ทิ้งอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๔ (๒) ประกอบมาตรา ๒๕๖ และให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความตามมาตรา ๑๓๒ (๑) นั้น การที่ศาลอุทธรณ์ภาค ๓ มีคำสั่งว่าโจทก์ทิ้งอุทธรณ์และให้จำหน่ายคดี ออกจากสารบบความเท่ากับเป็นคำสั่งไม่รับอุทธรณ์นั่นเอง ดังนั้น เมื่อศาลอุทธรณ์ ภาค ๓ ไม่รับอุทธรณ์แล้วโจทก์จะร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ (ตัวบท ปัจจุบันคือการขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล) โดยขอให้ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องของโจทก์ อีกไม่ได้

 อ้างอิง วิชา กฏหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ภาค1(อ.อำนาจ พวงชมภู) เล่มที่11 การบรรยายครั้งที่3 สมัยที่ 69