พระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา 19/1 บรรดาคดีซึ่งเกิดขึ้นในเขตศาลแขวงและอยู่ในอำนาจของศาลแขวงนั้น ถ้ายื่นฟ้องต่อ
1) ศาลแพ่ง ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ศาลแพ่งธนบุรี 
2) ศาลอาญา ศาลกรุงเทพใต้ ศาลธนบุรี หรือ
3) ศาลจังหวัด 
       ให้อยู่ในดุลพินิจของศาลดังกล่าวที่จะยอมรับพิจารณาคดีใดคดีหนึ่งที่ยื่นฟ้องเช่นนั้นหรือมีคำสั่งโอนคดีไปยังศาลแขวงที่มีเขตอำนาจก็ได้ และหากศาลดังกล่าวได้มีคำสั่งรับฟ้องคดีแล้ว ให้ศาลนั้นพิจารณาพิพากษาคดีนั้นต่อไป
ในกรณีที่ขณะที่ยื่นฟ้องนั้นเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจศาลแพ่ง ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ศาลแพ่งธนบุรี ศาลอาญา ศาลอาญากรุงเทพใต้ ศาลอาญาธนบุรี หรือศาลจังหวัด แม้ต่อมาจะมีพฤติการณ์เปลี่ยนแปลงไปทำให้คดีนั้นเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจของศาลแขวง ก็ให้ศาลนั้นพิจารณาพิพากษาคดีดังกล่าวต่อไป(วรรคสอง)
      เฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับศาลแพ่งหรือศาลอาญา หากเป็นคดีที่เกิดขึ้นนอกเขตศาลแพ่งหรือศาลอาญา ไม่ว่าคดีนั้นเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจของศาลแขวงหรือศาลยุติธรรมอื่นที่มิใช่ศาลแขวง และมีการยื่นฟ้องต่อศาลแพ่งหรือศาลอาญา กรณีนี้อยู่ในบังคับของมาตรา 16 วรรคสาม ศาลแพ่งหรือศาลอาญาอาจใช้ดุลพินิจยอมรับไว้พิจารณาพิพากษา หรือมีคำสั่งโอนคดีไปยังศาลยุติธรรมอื่นที่มีเขตอำนาจ กรณีไม่อยู่ในบังคับมาตรา 19/1 วรรคหนึ่ง ซึ่งใช้แก่คดีของศาลแขวงที่เกิดในเขตอำนาจของศาลแขวงและ        เขตอำนาจของศาลแพ่งและศาลอาญาที่เขตศาลทับซ้อนกัน
กรณีรับฟ้องคดีไว้แล้ว ตามวรรคหนึ่งตอนท้าย ศาลดังกล่าวจะใช้ดุลพินิจไม่ได้ ต้องพิจารณาพิพากษาคดีคดีนั้นต่อไป