หลัก หนี้ ป.พ.พ. มาตรา 203 วรรคหนึ่ง

-------------

      เมื่อพิจารณาจากตัวบทในป.พ.พ.ลักษณะหนี้ มาตรา 203 วรรคหนึ่ง ซึ่งเป็นมาตราสำคัญ บัญญัติว่า "ถ้าเวลาอันจะพึงชำระหนี้นั้นมิได้กำหนดลงไว้ หรือจะอนุมาน จากพฤติการณ์ทั้งปวงก็ไม่ได้ไซร้ ท่านว่าเจ้าหนี้ย่อมจะเรียกให้ชำระหนี้ได้โดยพลัน และฝ่ายลูกหนี้ก็ย่อมจะชำระหนี้ของตนได้โดยพลันดุจกัน"
       มาตราดังกล่าวเป็นเรื่องหนี้ถึงกำหนดชำระ เห็นได้ว่ามาตรา 203 วรรคหนึ่ง บัญญัติแต่เพียงหนี้ประเภทเดียว คือหนี้ที่ไม่มีกำหนดเวลาชำระและ่อนุมานจากพฤติการณ์ทั้งปวงก็ไม่ได้ เท่านั้น
       ดังนั้น เพื่อความเข้าใจในประเด็นนี้แล้ว ควรต้องทราบถึงกำหนดเวลาชำระของหนี้อีก 2 ประเภทที่กฎหมายไม่ได้บัญญัติไว้ด้วย คือหนี้ที่มีกำหนดเวลาชำระ และหนี้ที่ไม่มีกำหนดเวลาชำระแต่อนุมานจากพฤติการณ์ทั้งปวงได้ ดังหนี้ทั้ง 3 ประเภทต่อไปนี้
       1. หนี้ที่มีกำหนดเวลาชำระ ย่อมถึงกำหนดชำระเมื่อถึงกำหนดเวลานั้น
       2. หนี้ที่ไม่มีกำหนดเวลาชำระ แต่อนุมานจากพฤติการณ์ทั้งปวงได้ ย่อมถึงกำหนดชำระเมื่อพฤติการณ์ดังกล่าวเสร็จสิ้นลง
       3. หนี้ที่ไม่มีกำหนดเวลาชำระและ่อนุมานจากพฤติการณ์ทั้งปวงก็ไม่ได้ มาตรา 203 วรรคหนึ่ง ให้ถึงกำหนดชำระโดยพลัน