คำถาม : คดีแรกทายาทได้ยื่นฟ้องจำเลยกล่าวอ้างว่าข้อกำหนดในพินัยกรรมเป็นโมฆะ คดีถึงที่สุด  คดีหลังโจทก์ซึ่งเป็นทายาทได้นำคดีมาฟ้องจำเลยโดยกล่าวอ้างว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะเช่นเดียวกัน ดังนี้  เป็นฟ้องซ้ำหรือไม่อย่างไร
     คำตอบ : มีคำพิพากษาฎีกาวินิจฉัยไว้ดังนี้

      คำพิพากษาฎีกาที่ 7779/2561 โจทก์และ ป. และ ด. ต่างเป็นบุตรของ อ. และ ฉ . จึงเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันและมีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกของ อ. และ ฉ. ด้วยกัน เมื่อ ป. และ ด. ฟ้องจำเลยกล่าวอ้างว่าข้อกำหนดในพินัยกรรของ อ. และ ฉ.ขัดต่อ ป.พ.พ. มาตรา 1706 ( 3 ) ตกเป็นโมฆะถือได้ว่าเป็นการฟ้องเพื่อพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน ซึ่งเป็นทายาทโดยธรรม ของ อ. และ ฉ. ทุกคนรวมถึงโจทก์ด้วย  เพราะหากพินัยกรรมทั้งสองฉบับตกเป็นโมฆะ  บรรดาทรัพย์มรดกตามพินัยกรรมย่อมตกทอดได้แก่ทายาทโดยธรรมทุกคนรวมถึงโจทก์ด้วยถือเป็นการใช้สิทธิยื่นฟ้องจำเลยเพื่อประโยชน์แก่ทายาทโดยธรรมทุกคน   โจทก์ต้องผูกพันกับการกระทำของ ป. และนาย ด. ในสองคดีดังกล่าว  ถือได้ว่าโจทก์เป็นคู่ความเดียวกับ ป. กับ ด. ในสองคดีก่อน  โจทก์นำคดีนี้มาฟ้องจำเลยอ้างว่าพินัยกรรมของ อ. แล ฉ. เป็นโมฆะเช่นเดียวกัับสองคดีก่อนที่ศาลวินิจฉัยถึงที่สุดว่าพินัยกรรมไม่เป็นโมฆะมีผลใช้บังคับได้ตามกฎหมายจึงเป็นฟ้องซ้ำ ตาม ป.วิ.พ . มาตรา 148