การค้นโดยมีหมายค้น

      มาตรา 57 บัญญัติว่า การค้นในที่รโหฐานเพื่อ “หาตัวตน” หรือ “หาสิ่งของ” ต้องมี “หมายค้น” แต่การค้นในที่รโหฐานโดยไม่มีหมายค้นก็ทำได้หากเข้าหลักเกณฑ์ของมาตรา 92

      ส่วนการค้นบุคคลในที่สาธารณสถานมาตรา 93 ให้อำนาจฝ่ายปกครองหรือตำรวจที่จะค้นได้โดยไม่ต้องมีหมาย ต่างกับการจับซึ่งต้องมีหมายจับ แม้จะจับในที่สาธารณสถาน เว้นแต่เข้าข้อยกเว้นให้จับได้โดยไม่ต้องมีหมายจับ (ดูมาตรา 57 ซึ่งบัญญัติระบุบางมาตรา ที่เป็นข้อยกเว้นให้จับได้ หรือค้นได้โดยไม่ต้องมีหมาย)

      D6894/49 ร้านที่เกิดเหตุเป็นร้านจำหน่ายอุปกรณ์เครื่องเล่นเกมต่างๆ และแผ่นเกม ย่อมเป็นสถานที่ที่เชื้อเชิญให้ประชาชนทั่วไปสามารถเดินเข้าไปดูและเลือกซื้อสินค้าได้ นับเป็นที่สาธารณสถานซึ่งเจ้าพนักงานตำรวจมีความชอบธรรมที่จะเข้าไปได้ เมื่อสิบตำรวจ ส. เป็นผู้ทำการตรวจค้น แผ่นซีดีเกมอยู่ในตะกร้าซึ่งอยู่ในตู้สามารถมองเห็นได้ โดยแผ่นซีดีเกมของกลางดังกล่าวละเมิดลิขสิทธิ์ของโจทก์ร่วม มีลักษณะภายนอกของแผ่นซีดีของกลางต่างจากของโจทก์ร่วมอย่างเห็นได้ชัด จึงเป็นกรณีของการค้นในที่สาธารณสถานโดยเจ้าพนักงานตำรวจซึ่งมีเหตุอันควรสงสัยว่าร้านที่เกิดเหตุมีสิ่งของที่มีไว้เป็นความผิด ไม่จำเป็นต้องมีหมายค้น ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 93 ทั้งเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานตำรวจสามารถจับจำเลยได้ตามมาตรา 78 (1) ประกอบมาตรา 80 วรรคหนึ่ง การค้นและจับจึงชอบด้วยกฎหมาย

      ผู้มีอำนาจออกหมายค้น ก็คือ ศาล (ดู ป.วิ.อ. มาตรา 57)