แม้จำเลยจะมิได้เป็นผู้ก่อสร้างรั้วคอนกรีต แต่การที่จำเลยเป็นเจ้าของที่ดินพิพาทซึ่งเป็นภารยทรัพย์มาตั้งแต่ก่อน อ. ได้รับโอนมาซึ่ง อ. ย่อมไม่มาสิทธิที่จะก่อสร้างรั้วคอนกรีตอันทำให้โจทก์หรือบุคคลอื่นซึ่งเป็นเจ้าของสามยทรัพย์เสื่อมความสะดวกหรือใช้ประโยชน์ในภารยทรัพย์ลดลง เมื่อจำเลยได้รับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพาทมาจาก อ. จำเลยจึงรับโอนมาทั้งหน้าที่เจ้าของภารยทรัพย์ที่ไม่อาจทำให้ประโยชน์ของเจ้าของสามยทรัพย์ลดหรือเสื่อมความสะดวกด้วยเช่นกันจำเลยจึงมีหน้าที่รื้อถอนรั้วคอนกรีตออกไปจากที่ดินพิพาท

            จำเลยก่อสร้างโครงเหล็กหลังคาโดยยึดกับผนังอาคาคารโรงงานของจำเลยซึ่งตั้งอยู่ติดกับที่ดินพิพาทโดยไม่มีเสาหรือส่วนหนึ่งหรือส่วนใดของโครงสร้างเหล็กหลังคาติดตั้งอยู่บนที่ดินพิพาทอันเป็นภารยทรัพย์เลยทั้งส่วนต่ำสุดของโครงเหล็กหลังคายังอยู่สูงกว่าหลังคาทรงสูงของรถยนต์ปิกอัพที่จอดอยู่บนที่ดินพิพาทไม่น้อยกว่า 2 ฟุต แสดงว่าโครงเหล็กหลังคาที่จำเลยก่อสร้างคลุมที่ดินพิพาท ไม่ทำให้การใช้ประโยชน์ในที่ดินพิพาทของโจทก์ลดหรือเสื่อมความสะดวก

            จำเลยฎีกาขอให้ศาลฎีกายกฟ้องโจทก์ส่วนที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ทางพิพาทเป็นภาระจำยอม กับให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างของจำเลยออกจากที่ดินพิพาทและขอให้โจทก์รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่ดินของจำเลย ห้ามโจทก์และบริวารเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทอีกต่อไปกับขอให้โจทก์ชดใช้ค่าเสียหายเดือนละ 30,000 บาท นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไป เป็นคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ต้องเสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกา 200 บาท กับค่าขึ้นศาลอนาคต 100 บาท แต่จำเลยเสียค่าขึ้นมา 1,700 บาท เกินมา 1,400 บาท จึงต้องคืนค่าขึ้นศาลส่วนที่เกินแก่จำเลย