หัวข้อ : ป.วิ.อ. มาตรา ๑๙๒ วรรคห้า ฎีกาที่ ๓๕๒๒/๒๕๕๔
หมวดหมู่ : สกัดหลักกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา ฎีกาเด่น 5ดาว ที่น่าสนใจ






คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๓๕๒๒/๒๕๕๔
ตามบทบัญญัติแห่ง ป.อ. มาตรา ๓๓๖ ทวิ นอกจากผู้กระทำความผิดจะกระทำการอันเป็นความผิดตามมาตรา ๓๓๔ มาตรา ๓๓๕ มาตรา ทวิ หรือมาตรา ๓๓๖ แล้ว ผู้กระทำความผิดยังต้องกระทำการอื่นตามที่บทบัญญัติในมาตรานี้ด้วยจึงจะมีความผิดและถูกลงโทษตามมาตรา ๓๓๖ ทวิ ได้ ดังนี้ มาตรา ๓๓๖ ทวิ จึงเป็นบทบัญญัติว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นความผิด ซึ่งโจทก์ต้องระบุมาในฟ้องตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๑๕๘ (๖) ด้วย และป.วิ.อ มาตรา ๑๙๒ วรรคหนึ่ง บัญญัติห้ามมิให้พิพากษาหรือสั่งเกินคำขอหรือมิได้กล่าวในฟ้อง แม้โจทก์จะบรรยายข้อเท็จจริงครบองค์ประกอบความผิดตามมาตรา ๓๓๖ ทวิ และจำเลยให้การรับสารภาพ แต่เมื่อคำขอให้ลงโทษจำเลยท้ายฟ้องของโจทก์ไม่ระบุมาตรา ๓๓๖ ทวิ จึงต้องถือว่าโจทก์ไม่ประสงค์ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๖ ทวิ ศาลย่อมไม่มีอำนาจลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๓๖ ทวิ ได้ เพราะเป็นการเกินคำขอที่โจทก์มิได้กล่าวในฟ้อง ทั้งกรณีมิใช่โจทก์อ้างฐานความผิดหรือบทมาตราผิดตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๑๙๒ วรรคห้า




ป.วิ.อ. มาตรา ๑๙๒ วรรคห้า ฎีกาที่ ๓๕๒๒/๒๕๕๔ | เจาะหลัก สกัดฎีกา 5 ดาว เตรียมสอบ 3 สนาม อัพเดท ที่ ลอว์สยาม ดอทคอม

จำนวนผู้ชม : 1892 ครั้ง
ลงวันที่ 03/02/2014 21:22:56





ข้อมูลบทความ ในหมวดหมู่เดียวกัน