จากรายงานการประชุมยกร่างประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ ๓ ณ กรมร่างกฎหมาย (วังน่าท่าช้าง) ลงวันที่  ๒๓ พฤษภาคม ๒๔๖๗ (หอจดหมายเหตุ)  ปรากฎว่า  พระยามานวราชเสวี (ปลอด วิเชียร ณ สงขลา) ได้จดบันทึกเกี่ยวกับการยกร่างกฎหมายเพิ่มเติมเป็นข้อ ๆ  โดยมีข้อความในข้อ ๖ ดังต่อไปนี้คือ 

" ข้อ ๖  การทำสัญญาซื้อขายที่ดินตามที่เป็นอยู่ในเวลานี้ ย่อมมีสัญญาเบื้องต้น ซึ่งคู่สัญญาตกลงว่าจะซื้อที่ดินนั้นก่อน แล้วต้องไปทำสัญญาซื้อขายต่อหน้าพนักงานเจ้าหน้าที่ในภายหลังจึงจะเป็นการซื้อขายสำเร็จบริบูรณ์  ในประมวลฯนี้มีบทบัญญัติไว้แต่เฉพาะสัญญาซื้อขาย ซึ่งทำให้กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินเปลี่ยนมือไปยังผู้ซื้อเมื่อทำสัญญาสำเร็จบริบูรณ์   ส่วนสัญญาจะซื้อจะขายในขั้นแรกนั้นหามีบทบัญญัติไว้ไม่  การจะเป็นว่าเมื่อออกประมวลฯนี้แล้ว ในเรื่องสัญญาจะซื้อจะขายที่ดินที่ทำกันเป็นอันมากอยู่ทุกวันนี้จะไม่มีบทกฎหมายบังคับไว้โดยเฉพาะเลย  และน่าจะเกิดความลำบากขึ้นต่อมาภายหลัง ดังเช่นในคดี อำแดงใหม่ โจทก์  นายน้อย อำแดงอ่ำ  จำเลย  (ฎีกาที่ ๒๒๖ รัตนโกสินทรศก ๑๑๘  ฎีกาบางเรื่อง เล่ม ๑ หน้า  ๑๖๕"