การกำหนดวันนั่งพิจารณาและคำให้การจำเลยในคดีล้มละลาย

ในคดีล้มละลายนั้นเมื่อศาลมีคำสั่งรับคำฟ้องแล้วกฎหมายให้กำหนดวันนั่ง พิจารณาเป็นการด่วนดังที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติล้มละลายฯ มาตรา ๑๓ กล่าวคือ

มาตรา ๑๓ เมื่อศาลสั่งรับฟ้องคดีล้มละลายไว้แล้ว ให้กำหนดวันนั่ง พิจารณาเป็นการด่วน และให้ออกหมายเรียกและส่งสำเนาคำฟ้องไปยังลูกหนี้ให้ ทราบก่อนวันนั่งพิจารณาไม่น้อยกว่า ๗ วัน

จากบทบัญญัติดังกล่าวทำให้การพิจารณาคดีล้มละลายรวดเร็วกว่าการพิจารณาคดีแพ่งทั่วไปเพราะศาลจะกำหนดวันนัดสืบพยานโจทก์ทันที นอกจากนี้ กฎหมายเพียง แต่ให้ศาลออกหมายเรียกและส่งสำเนาคำฟ้องไปยังลูกหนี้ให้ทราบก่อนวันนั่งพิจารณา ไม่น้อยกว่า ๗ วัน เท่านั้น กฎหมายไม่ได้บัญญัติหรือกำหนดว่าจำเลยจะต้องยื่นคำให้การด้วย ดังนั้น ในคดีล้มละลายจำเลยจะยื่นคำให้การหรือไม่ก็ได้ อย่างไรก็ตาม หากจำเลยจะยื่นคำให้การก็ควรที่จะยื่นก่อนวันนั่งพิจารณา มิฉะนั้นศาลอาจมีคำสั่งไม่รับคำให้การจำเลยได้

คำพิพากษาฎีกาที่ ๕๙๗/๒๕๒๓ การดำเนินกระบวนพิจารณาคดีฟ้องให้ ล้มละลายนั้นกฎหมายไม่ได้กำหนดวันยื่นคำให้การเหมือนคดีแพ่งธรรมดา ฉะนั้นจำเลยจะยื่นคำให้การหรือไม่ยื่นก็ได้และหากจำเลยประสงค์จะยื่นคำให้การก็มีโอกาสยื่นได้ถึง ๗ วัน เป็นอย่างน้อยก่อนวันนั่งพิจารณา แต่คดีนี้ปรากฎว่าจำเลยไม่มาศาลในวันนั่งพิจารณาและไม่ยื่นคำให้การ ทั้งมิได้ร้องขอเลื่อนหรือแจ้งเหตุขัดข้องที่ไม่มาศาลเสียก่อนลงมือสืบพยาน เพิ่งจะมาศาลภายหลังเมื่อโจทก์สืบพยานเสร็จแล้ว ฉะนั้นที่ศาลมีคำสั่งไม่อนุญาตให้จำเลยยื่นคำให้การจึงชอบแล้ว