แบบคำฟ้องความผิดหลายกระทง

        มาตรา ๑๖๐ บัญญัติวางหลักเกณฑ์การฟ้องความผิดหลายกระทงไว้ว่า “ความผิดหลายกระทง จะรวมในฟ้องเดียวกันก็ได้ แต่ให้แยกกระทงเรียงเป็นลำดับกันไป”

        ดังนั้น แม้หากทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดหลายกรรม แต่คำฟ้องโจทก์มิได้บรรยายฟ้องแยกกระทงเรียงเป็นลำดับไปตามมาตรา ๑๖๐ ศาลก็ลงโทษจำเลยหลาย กระทงไม่ได้

        คำพิพากษาฎีกาที่ ๓๕๑๒/๒๕๕๒ หลักเกณฑ์การบรรยายฟ้องความผิดหลายกระทงตาม ป.วิ.อ. มาตรา ๑๖๐ วรรคหนึ่ง ย่อมเป็นที่เห็นได้ว่า การที่โจทก์บรรยาย ฟ้องในฟ้องข้อ ๑ ก. รวมการกระทำความผิดฐานพาผู้เสียหายที่ ๑ ไปเพื่อการอนาจาร และพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารอยู่ในฟ้องข้อเดียวกัน แยกออกจากฟ้องข้อ ๑ ข. ฐานข่มขืนกระทำชำเรานั้น โจทก์ประสงค์ไห้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานพาผู้เสียหาย ที่ ๑ ไปเพื่อการอนาจารและพรากผู้เยาว์เพียงกรรมเดียว หาใช่มุ่งประสงค์ให้ลงโทษจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันตาม ป.อ. มาตรา ๙๑ เหมือนเช่น ความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายที่  ๑  ตามฟ้องข้อ ๑ ข. อีกกระทงหนึ่งไม่

        ดังนั้น การที่ศาลชั้นต้นพิพากษา เรียงกระทงลงโทษจำเลยฐานพาผู้เสียหายที่ ๑ ไปเพื่อการอนาจารตาม ป.อ. มาตรา ๒๘๓ ทวิ วรรคแรก กระทงหนึ่ง และฐานพรากผู้เยาว์ ตามมาตรา ๓๑๙ วรรคแรก อิกกระทงหนึ่ง จึงเป็นการพิพากษาเกินคำขอและนอกความประสงค์ของโจทก์ไม่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา    ๑๙๒ วรรคหนึ่งและวรรคสี่

อ้างอิง วิชา สัมมนากฏหมายวิธีพิจารณาความอาญา(อ.ธานิศ เกศวพิทักษ์) เล่มที่11 การบรรยายครั้งที่1 สมัยที่ 69