ผลของการถอนฟ้อง

        มาตรา ๓๖ บัญญัติว่า คดีอาญาซึ่งได้ถอนฟ้องไปจากศาลแล้ว จะนำมา ฟ้องอีกหาได้ไม่ เว้นแต่จะเข้าอยู่ในข้อยกเว้นต่อไปนี้

        ๑. ถ้าพนักงานอัยการได้ยื่นฟ้องคดีอาญาซึ่งไม่ใช่ความผิดต่อส่วนตัวไว้แล้วได้ ถอนฟ้องคดีนั้นไป การถอนฟ้องนี้ไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่

        ๒. ถ้าพนักงานอัยการถอนคดีซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัวไป โดยมิได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากผู้เสียหาย การถอนนั้นไม่ตัดสิทธิผู้เสียหายที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่

        ๓. ถ้าผู้เสียหายได้ยื่นฟ้องคดีอาญาไว้แล้วได้ถอนฟ้องคดีนั้นเสีย การถอนนี้ ไม่ตัดสิทธิพนักงานอัยการที่จะยื่นฟ้องคดีนั้นใหม่ เว้นแต่คดีซึ่งเป็นความผิดต่อส่วนตัว

        หลักก็คือการกระทำอันเดียวจะต้องถูกดำเนินการเพียงครั้งเดียว ดังนั้นเมื่อฟ้องแล้วถอนฟ้อง จะฟ้องใหม่ไม่ได้ หรือสั่งไม่ฟ้องแล้วจะสอบสวนใหม่ไม่ได้ หรือพิพากษา ยกฟ้องแล้วจะฟ้องใหม่ไม่ได้ แต่ความศักดิ์สิทธิ์เด็ดขาดไม่เหมือนกัน คำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องของอัยการตามมาตรา ๑๔๗ จะทำการสอบสวนใหม่ไม่ได้ หลักการคือไม่ได้ แต่ก็มีข้อยกเว้น เว้นแต่จะมีหลักฐานใหม่ มาตรา ๓๙ (๔) เมื่อมีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดที่ได้ฟ้องไม่มีข้อยกเว้น เพราะได้ผ่านกระบวนการพิจารณาสืบพยานอย่างชัดเจนแล้ว จบต้องจบ แต่แม้กระนั้นก็ยังมีพระราชบัญญัติรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาใหม่ พ.ศ. ๒๕๒๖ เป็นข้อยกเว้น เว้นแต่ว่าคดีนั้นพยานได้ถูกลงโทษฐานเป็นพยานเบิกความเท็จ ศาลจะต้องไต่สวนก่อนว่ามีเหตุที่จะรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาใหม่หรือไม่ เป็นหลักยุติธรรมระหว่างประเทศ ในประเทศสหรัฐอเมริกา ศาลตัดสินแล้วก็ยังสามารถรื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาใหม่ได้

อ้างอิง : หนังสือรวมคำบรรยายเนติ 2/70 วิชา กฏหมายวิธีพิจารณาความอาญา ภาค1-2(ศอ.เรวัติ ฉ่ำเฉลิม) เล่มที่7 การบรรยายครั้งที่5